اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤١
امام على بن موسى الرضا مىرسيدند خضوع و تضرع فراوان بجا مىآوردند؛ چنانكه ابن حجر عسقلانى از حاكم صاحب مستدرك از ابوبكر محمدبن مؤمِل چنين نقل مىكند:
«با امام پيشواى حديث، ابوبكر خزيمه و ابوعلى ثقفى و جمعى از مشايخ و اساتيد كه تعدادشان فراوان بود به زيارت على بن موسى الرضا (ع) در طوس رفتيم ابن خزيمه بگونهاى در برابر بقعه مبارك تعظيم و تواضع و تضرع كرد كه من متحيّر شدم.» «١»
محدث مشهور، ابوحاتمحيان در شرح زندگىامامعلىبن موسىالرضا چنين نوشته است:
«هنگامى كه در طوس اقامت داشتم، هرگاه به من سختى مىرسيد، با زيارت كردن قبر على بن موسى الرضا از خداوند متعال برطرف شدن آن را درخواست مىكردم و دعايم مستجاب و آن سختى نيز برطرف مىشد و اين چيزى بود كه بطور مكرر تجربه كردم.» «٢»
ابن حجر مىنويسد:
امام شافعى هنگامى كه در بغداد بود ك
اصول اعتقادات اهل سنت ٤٦ فصل چهارم صفات خدا
نار ضريح امام ابوحنيفه مىآمد زيارت مىكرد و سپس براى بر آورده شدن حاجات بدو متوسل مىشد. «٣»
با توجه به روايات و آيات، گفتار و سيره بزرگان نسبت به توسل و استمداد، روشن گرديد كه چگونه طايفه نجديه بر خلاف جمهور علما، قبور اهل بيت نبوت و صحابه و امهّات المومنين «رضوان الله عليهم ...» و صلحاى امت را تنها به اين بهانه كه موجب شرك مىشود، ويران و پامال كردند و ملاحظه هيچ اصولى را هم نكردند.
٣- نداى غايب: مقصود اين است آيا كسى را كه از ديد ما غايب است مىتوان صدا زد و گفت يا فلان؟ در نزد نجديان و هم مشربهاى ايشان نداى غايب به لفظ «يافلان» شرك اكبر است، اگر چه روح مبارك حضرت رسول (ص) باشد.
نويسنده اصول اربعه در ادامه مىنويسد:
از اين طايفه كه فعل سلف صالح را شرك و فاعل را مشرك مىگويند، سوال مىكنيم كه مراد