اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٩

ب- خروج جنبنده‌اى‌از زمين و سخن گفتن او بامردم كه‌درقرآن به‌آن‌اشاره‌شده است. «وَ اذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اخْرَجْنا لَهُمْ دابَّةً مِنَ الْارْضِ تُكَلِّمُهُمْ انَّ النَّاسَ كانُوا بِاياتِنا لايُوقِنُونَ» «١» و آن هنگام كه وعده عذاب واقع شود، جنبنده‌اى را از زمين خارج مى‌كنيم تا با آنان تكلّم كند كه مردم به آيات ما يقين نمى‌كردند. ج- ظهور حضرت مهدى «سلام اللَّه عليه» د- خروج دجّال و ادعاى الوهيت كردن. وى تلاش مى‌كند با كارهاى خارق العاده و عجيب، مردم را از دين و آيينشان گمراه كند. ه- فرود آمدن حضرت عيسى عليه السلام. از مجموع رواياتى كه در اين باره وارد شده استفاده مى‌شود كه حضرت عيسى عليه السلام در آخر الزمان و هنگام خروج دجّال فرود آمده و دجال را مى‌كشد؛ سپس قسط و عدل را حاكم كرده و به شريعت اسلام حكم مى‌كند. «٢» ز- بهشت و دوزخ‌ از ديدگاه علماى اسلامى مسأله بهشت و دوزخ حق است هر چند گروهى معتقدند كه در حال حاضر موجود نيستند و در قيامت موجود خواهند شد و معتزله از اين گروه مى‌باشند. گروه ديگر مى‌گويند بهشت و دوزخ هم اكنون مخلوق و موجودند؛ چنان كه از ظاهر آيات استفاده مى‌شود و علاوه بر قصه سكونت حضرت آدم و حوا در بهشت، آيات ديگر نيز بر آن دلالت دارد؛ از جمله آيات زير: «اعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ» «٣» بهشت برا متقيان آماده شده است.