اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٠

«انّى‌ تارِكٌ فيكُمُ الثِّقْلَيْنِ كِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتى‌ اهْلِ بَيْتى‌ وَ انَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ فَلاتُقَدِّمُوهُما فُتُهْلِكُوا وَ لاتُقَصِّرُوا عَنْهُما فَتُهْلِكُوا وَ لا تُعَلِّمُوهُمْ فَانَّهُمْ اعْلَمُ مِنْكُمْ» همانا من دو چيز سنگين و گرانبها در بين شما مى‌گذارم: كتاب خدا و عترت و اهل بيتم. و اين دو هرگز از يكديگر جدا نمى‌شوند تا در نزد حوض (كوثر) بر من وارد شوند. پس بر آن دو پيشى نگيريد كه هلاك مى‌شويد و در حق آنان كوتاهى نكنيد كه نابود خواهيد شد و چيزى به آنان بياموزيد كه از شما داناتر هستند. «١» صحابه پيامبر (ص) اهل سنت بر اين عقيده‌اند كه هر كسى در حال ايمان با حضرت محمد (ص) ملاقات و مصاحبت داشته هر چند يك لحظه باشد. از صحابه است. همچنين معتقدند كه تمامى صحابه عادل بوده و بايد در معارف دين به آنان مراجعه نمود. «٢» * ديدگاه شيعه: شيعيان معتقدند كه گرچه غالب صحابه افرادى مؤمن، متدين و عادل بوده‌اند، اما در بين آنان افراد منافق و فاسق هم وجود داشته است. چنانكه در قرآن مى‌فرمايد: بعضى از عربها كه در اطراف شما هستند منافقند و بعضى‌از اهالى مدينه بر نفاق خويش ثابت مى‌باشند و شما از نفاق اينان آگاه نيستيد. ما بر آنان آگاهيم و به زودى ايشان را دوبار عذاب مى‌كنيم سپس به سوى عذاب بزرگى برگردانده مى‌شوند. «٣» در روايات نيز به اين مطلب اشاره شده است كه صرف صحابه بودن باعث امتياز نمى‌شود بلكه علاوه بر صحابه بودن، ايمان و عمل صالح هم لازم است. چنانكه در برخى از روايات اهل سنت آمده است كه رسول خدا فرمود: روز قيامت مردانى از امتِ مرا مى‌آورند و آنان را به طرف اصحاب شمال مى‌برند مى‌گويم: اصحاب من هستند. گفته مى‌شود: تو نمى‌دانى كه پس از تو چه كردند. «٤»