اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٩
نشانههاى نفاق شمرده شده است.
درباره اينكه اهل بيت به چه كسانى گفته مىشود سخن فراوان گفتهاند وليكن دوستى و محبت على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام مورد تأكيد قرار گرفته است. فخر رازى ذيل آيه «قُلْ لااسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اجراً الَّاالْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى» «١»
مىگويد:
بدون ترديد محكمترين نسبت و رابطه بين رسول خدا و فاطمه و على و حسن و حسين وجود داشته است و اين مطلب بطور متواتر ثابت شده است. پس بايد فقط ايشان اهل بيت باشند. «٢»
زمخشرى نيز چنين نقل كرده است:
هنگامى كه آيه «مودت» نازل شد، از رسول خدا پرسيدند آنانى كه مودتشان بر ما واجب شده است چه افرادى مىباشند؟ فرمود: على و فاطمه و فرزندان آن دو.
روايات متعددى از رسول خدا نقل كردهاند كه آن حضرت مردم را به حب اهل بيت دعوت كرده است؛ از جمله زمخشرى در روايتى مفصل چنين مضمونى را نقل مىكند:
هر كس با محبت آل محمد (ص) بميرد، شهيد، آمرزيده شده، تائب، با ايمان كامل و بر سنّت و جماعت مرده است و ملائكه مرگ و منكر و نكير او را به بهشت بشارت مىدهند. بهشت همچون عروس خود را براى او مىآرايد و در قبر برايش دو در از بهشت باز مىكنند و قبرش زيارتگاه ملائكه رحمت مىگردد و هر كس با كينه آل محمد بميرد، كافر مرده و هيچ گاه بوى بهشت به مشامش نخواهد رسيد. «٣»
* ديدگاه شيعه: محبت اهل بيت عليهم السلام در نزد علماى شيعه نيز از واجبات و از اركان ايمان است وليكن تفاوتى كه با اهل سنت دارد اين است كه اهل سنت تنها به محبت و ارادت ورزيدن اكتفا كردهاند. اما شيعه، مىگويند: محبت اهل بيت داراى حكمت و مصلحت بوده و مقدمهاى است براى مرجع، الگو و امام قرارداد ايشان تا در تمام امور به آنان متمسك شوند؛ چنانكه خود پيامبر (ص) فرمود: