اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨١
١- رهبرى و امامت جامعه.
٢- رساندن وحى و پيام الهى.
٣- قضاوت و فصل خصومات.
از نظر اهل سنت خليفه تنها در رهبرى و امامت جامعه جانشين پيامبر (ص) مىباشد به عبارت ديگر خلافت، زعامت و رياست اجتماع است چنانكه عبدالكريم خطيب مىگويد:
«ابوبكر يا ديگران تنها در رهبرى اجتماع و امت اسلامى جانشين پيامبر (ص) مىباشند نه در امورى كه مربوط به رسالت و وحى بوده است.» «١»
اين مطلب از تعريف خليفه و امام نيز به دست مىآيد چنانكه گذشت.
جايگاه خلافت و امامت
جمهور علماى اهل سنت، امامت را از فروع دين دانسته و بر اين اساس محلّ تحقيق آن را كتابهاى فقهى قرار دادهاند وليكن به جهت اشكالات و انتقادات گوناگون و ارتباط آن با مبانى اعتقادى، در بحث عقايد هم مورد بررسى و تحليل قرار گرفته است.
سعد الدين تفتازانى مىنويسد:
هيچگونه بحثى نيست كه مباحث امامت به مسائل فروع مناسبتر است زيرا نصب امامى كه داراى ويژگيهاى خاص خودش باشد از واجبات كفايى است. «٢»
فضل بن روز بهان نيز مىگويد: «مبحث امامت در نزد اشاعره از مسائل فرعى و مربوط به افعال مكلفين از قبيلِ نماز و روزه است.» «٣»
از كسانى كه با اين مسأله مخالفت كرده و عقيده دارد كه امامت از اصول دين است قاضى بيضاوى است. وى مىگويد:
«كسى كه در مسائل فقهى و فروعى به خطا برود كافر و بدعتكار حساب نمىشود برخلاف