اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٣
طهارت و نجاست، واجب و حرام، معاد و ....
٣- رساندن انسانها به مراحل كمال انسانى در جنبه علمى و اخلاقى، اجتماعى، سياسى:
«يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ» «١»
«آنان را پاك كرده و كتاب و حكمت بياموزند.»
٤- بشارت ثواب و پاداش به انسانهاى مطيع و فرمانبر و عده عذاب به انسانهاى عصيانگر. «٢»
بنابراين در نياز به بعثت جاى هيچگونه بحثى نيست و عقل علاوه برناتوانى در درك همه حقايق، داراى موانع گوناگونى است كه تحت تأثير آنها به خطا مىرود؛ از قبيل: حبّ و بغضها، هوى و هوسهاى نفسانى، محيط زندگى و ....
بحثى كه بين اشاعره و معتزله در لزوم بعثت واقع شده اين است كه معتزله مىگويند.
بعثت بر خداوند واجب است ولى اشاعره معتقدند كه بعثت امرى است جايز.
درشرح مقاصد مىنويسد:
حق اين است كه بعثت لطف و رحمتى است از جانب خداوند كه انجام آن نيكو مىباشد ولى ترك بعثت بنابر مذهب و روشى كه در ساير لطفها اختيار شده است، قبح و زشتى ندارد. «٣»
حصون الحميديه نيز ارسال پيامبران را تفضّل از جانب خدا مى داند. «٤»
مقصود اين است كه اگر خداوند پيامبرى را براى هدايت جامعه مبعوث نفرمايد، كار قبيحى انجام نداده است، امّا جمعى از متكلمان و علماى عقايد، بويژه حكماى اسلامى، مىگويند: لازمه و مقتضاى حكمت بارى تعالى اين است كه انبيا را مبعوث فرمايد.
در شرح عقايد نسفى مىنويسد:
فرستادن پيامبران واجب است ليكن نه به معناى لزوم بر خداوند متعال (كه انجام ندادنش