اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٠

«ما ارْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِىٍّ ....» «١» اما آيا اين دو واژه با هم فرق دارند يا خير؟ واضح است كه اين دو از نظر مفهوم و معناى لفظى با يكديگر فرق دارند، امّا از نظر مصداق واينكه شخص «نبى» همان «رسول» است يا خير، اختلاف نظر وجود دارد برخى گويند فرقى نيست و برخى ديگر مى‌گويند فرق دارند. قاضى عبدالجبار مى‌نويسد: «هيچ فرقى بين رسول و نبى از جهت اصطلاح وجود ندارد.» «٢» نسفى نيز معتقد است كه فرقى بين «رسول» و «نبى» نيست و لى بيشتر علماى عقايد معتقدند كه بين اين دو فرق وجود دارد؛ زيرا دايره معناى «نبى» وسيع تر از «رسول» است. هر رسولى، نبى هست امّا هر نبيى رسول نيست. بنابر اين رسول، كسى است كه داراى شريعت و كتاب باشد و «نبى» لازم نيست داراى كتاب و شريعت باشد بلكه براى تبليغ، از كتب و شرايع پيش از خود بهره مى‌گيرد. گروهى از معتزله گويند: رسول كسى است كه به واسطه ملك، وحى را دريافت مى‌كند و «نبى» كسى است كه به وسيله كتاب، الهام يا رؤياى صادق وحى را مى‌گيرد. شريف جرجانى گفته است كه رسول كسى است كه بواسطه جبرئيل وحى را دريافت مى‌كند و داراى شريعت است و دايره‌اش از نبى محدودتر مى‌باشد. «٣» عقيده به پيامبران‌ بر هر فرد مسلمانى واجب است كه همه پيامبران از حضرت آدم تا خاتم (عليهم السلام) را از جانب خدا و فرستادگان او بداند و به آنها ايمان داشته باشد؛ چنانكه در قرآن كريم آن را از ويژگيهاى مؤمنان معرفى كرده است. «قُولُوا آمَنّا بِاللَّهِ وَ ما انْزِلَ الَيْنا وَ ما انْزِلَ الى‌ ابْراهيمَ وَ اسْماعيلَ وَ اسْحاقَ وَ