اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣

برطلاق و موارد ديگر، آرايى دارد كه در آنها با جمهور علما مخالف است. «١» حافظ ذهبى نيز گويد: «من ابن تيميه را معصوم نمى‌دانم و در مسائل اصلى و فرعى با او مخالف مى‌باشم». «٢» گفتنى است كه ابن تيميه بر خلاف ضروريات دين و همچنين بر خلاف شيوه و روش پيغمبر و صحابه فتوا صادر كرد و مورد انزجار و برائت امت اسلامى قرار گرفت و علما حكم به گمراهى او كرده، توبه را بر او واجب دانستند و در نهايت او را به زندان افكندند. آنچه باعث اشتباه ابن تيميه گرديد اگر از روى قصد و غرض براى ايجاد تفرقه بين مسلمانان نبوده باشد اين بود كه مى‌پنداشت اينگونه امور در بين مسلمانان باعث شرك و پرستش غير خداست، درحالى كه توجه نداشت مسلمانانى كه اين امور را انجام داده ومى‌دهند به توحيد و يگانگى خدا و خالقيت و رازقيت او اعتقاد داشته و هيچ قصدى حز تعظيم شعائر الهى ندارند؛ بطورى كه در هيچكدام از اعمال آنان شائبه شرك وجود ندارد. زيرا تعظيم و تكريم كجا و پرستش و خضوع موجودى بعنوان معبود كجا؟ صاحب جان هندى حنفى در كتاب «اصول اربعه فى ترديد الوهابيه» در باره مطالبى كه بين مخالفان وطرفداران ابن تيميه مورد نزاع واختلاف واقع شده چنين گفته است: «توسل و استمداد، تعظيم غير خدا، صدازدن غائب و سخن گفتن با مردگان و تقليد، از اصولى است كه ابن تيميه و هم مشربان وى آنها را انكار كرده‌اند، در صورتى كه انكار آنها خلاف قرآن، روايات، سيره سلف صالح و جمهور علماست». بعد نويسنده در ردّ عقيده آنان در مورد مسائل مورد اختلاف مى‌گويد: «٣» ١- تعظيم شعائر: اين اصل در كتاب خدا و احاديث صحيح رسول اللّه (ص) و اقوال و افعال سلف صالح و جمهور علما ثابت است؛ در قرآن فرموده است: «وَ مَنْ يُعَظَّمُ شَعائِرَ اللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ» «٤» كسى كه شعائر الهى را تعظيم كند، چنين كارى از تقواى دلهاست.