تاريخ از ديدگاه قرآن و نهجالبلاغه - وفا، جعفر - الصفحة ١٢٦
خلاصه سنت، ضابطه و روش ثابتى است كه خداوند جهان، تشريع و روابط انسانها را با آن تدبير مىكند.
مطالعه دقيق در جريان سنتهاى تاريخى اثر عميقى در بينش انسان دارد و او را به مرحله ادراك يقينى نزديك مىكند و در موضعگيريهاى اجتماعى برايش جهت مىدهد.
هر چند قرآن، گاهى سنت را به پيامبران و گاهى به افراد بشر نسبت مىدهد ولى منشأ پيدايش آن خداوند است. و نسبت آن به بندگان خدا از باب وسيله مادى و طبيعى است.
سنتهاى الهى، عمومى، همگانى، تغييرناپذير، قانونمند و واقعگرا هستند. پيامبران، امامان، مؤمنان و غيرمؤمنان در آن يكسانند همانند پيروزى و شكست در جنگها كه با ضوابط و شرايطى صورت مىگيرد، چه كافر و چه مؤمن.
پرسش ١- سنت چيست و چه ارزشى دارد؟
٢- چ تاريخ از ديدگاه قرآن و نهجالبلاغه ١٣١ سنت يارى مؤمنان ص : ١٣١ را گاهى سنتها به غير خدا نسبت داده مىشود؟
٣- ويژگيهاى سنن الهى را بنويسيد.
٤- مقصود از قانونمندى سنتها، چيست؟