انسان بدوى و دور از تمدن زمانى فاقد كمالات معنوى بود و همانند حيوانات تلاشى جز در سطح مادى و ابتدايى نداشت، ولى در جريان تاريخ توانست پا فراتر بگذارد و در افق روشنترى از انسانيت قرار گيرد. «١» فلسفه تاريخ نيز همانند دو نوع گذشته (تاريخ نقلى و علم تاريخ) داراى چهار خصيصه اساسى زير است:
الف- كُلّى بودن.
ب- عقلى بودن.
ج- علم به «شدن» جامعه‌ها نه «بودن» آنها.
د- علم به يك جريان كه از گذشته آغاز شده و تا آينده كشيده مى‌شود. «٢»