ز- كويت‌ كويت در سال ١٩٦١ به استقلال رسيد و حكومت آن، پادشاهى است قانون اساسى در سال ١٩٦٢ تدوين شد كه با توجه به الغاى قسمتى از آن، قرار است قانون اساى جديدى تدوين شود. حكومت كويت براساس قانون اساسى، از سه قوّه مقنّه، قضاييه و مجريه تشكيل يافته است. يك شوراى مشورتى نيز امير كويت را در امور مملكتى كمك مى‌كند، كنترل فعاليتهاى حكومت به علت انحلال مجلس ملى در سال ١٣٦٥ (ه. ش) به عهده امير و شوراى وزيران گذارده شده و امير كويت مسؤول هماهنگى سه قوّه مجريه، مقننه و قضاييه گرديد. «١» كويت يكى از اعضاى شوراى همكارى خليج فارس بوده و با بيشتر كشورهاى جهان، بويژه آمريكا و جامعه اقتصادى اروپا، روابط سياسى خوبى دارد. روابط كويت و عراق داراى نوسانات زيادى بوده است، زيرا عراق از آغاز استقلال كويت ادّعا داشته كه اين كشور بخشى از خاك عراق و در واقع، دنباله بخشى جنوبى بصره مى‌باشد. كشور كويت در سال ١٩٩٠ در ادامه ادّعاى عراق مبنى بر مالكيّت اين كشور، به اشغال كامل نيروهاى عراق درآمد كه به دنبال آن با هجوم آمريكا و متحدانش در سال ١٩٩١ جنگ خليج فارس به راه افتاد و زيانهاى بسيارى به دو كشور عراق و كويت وارد آورد.
ح- عراق‌ عراق در سال ١٩٣٢ از قيمومت انگلستان خارج شده، به استقلال رسيد. شوراى فرماندهى انقلاب كه شش عضو تشكيل شده، بالاترين مقام رسمى كشور مى‌باشدو رئيس آن، مقام رياست جمهورى، نخست وزيرى فرماندهى كل نيروهاى مسلّح، رياست حزب سوسيالستى بعث به عهده دارد. «٢» قانون اساسى موجود در سال ١٩٧٠ تدوين شد و در سال ١٩٧٧ نيز اصلاحاتى در آن صورت گرفت. فعاليت احزاب در عراق محدود بوده فقط احزاب موافق اجازه فعاليّت‌