درس شانزدهم: جزيره‌هاى استراتژيك‌ برخى از مناطق، تحت شرايط خاصّى اهميّت نظامى و استراتژيكى پيدا مى‌كند؛ يعنى با استقرار در اين مناطق مى‌توان جابه جاييهايى دريايى، خشكى و هوايى را تحت نظارت در آورده و يا با استفاده از اين مناطق به نقاط ديگر حمله كرد. در دست داشنت چنين پايگاههاى نظامى مى‌تواند قدرت هر كشورى را بطور مؤثر افزايش دهد. در اين درس، جزيره هاى كه داراى چنين خصوصياتى بوده و استراتژيك محسوب مى‌شوند، مورد بررسى قرار مى‌گيرد. كفتنى است كه تصرّف يك يا چند جزيره در گذشته به دليل تسلّط آنها برخشكيها، از اهميّت زيادى برخوردار بود، ولى امروزه اين نوع موقعيّتها آن ارزش سابق را ندارد. «١» اقيانوس هند جزيره ديه گوگارسيا اين جزيره با وسعت سى مايل مربع در اقيانوس هند واقع شده و كشور انگلستان تعلّق دارد. جزيره ديه گوگارسيار بر سواحل اقيانوس هند اشراف داشته و از آن مى‌توان به عنوان يك مركز عملياتى خوب براى حمله به سواحل اقيانوى هند استفاده كرد. «مارگارت تاچر» نخست وزير وقت انگلستان در سال ١٩٨١ ضمن ديدارى از آمريكا با استفاده كامل آمريكا از اين جزيره موافقت كرده، اظهار داشت كه آمريكا مى‌تواند تجهيزات خود را از اين جزيره تقويت كند. آمريكا بعداز آن، شروع به بهره‌