نقاط استراتژيك جهان - جهان بین، اسماعیل - الصفحة ١٠٥
از ديدگاه كشورهاى همجوار منطقه خليج فارس، داراى اهميّت فراوان است. از سوى ديگر، موقعيّت و شرايط جغرافيايى تنگه هرمز، آن را از ارزشهاى نظامى قابل توجّه برخوردار نموده كه مورد توجّه استراتژىهاى نظامى زمينى و دريايى مىباشد. همچنين امنيّت اين منطقه به خاطر تك محصولى بودن اقتصاد كشورهاى منطقه و وابستگى آنها به درآمدهاى نفتى داراى اهميّت است.
مهمترين عامل تهديد امنيّت در خليج فارس و به دنبال آن به خطر افتادن امنيّت تنگه هرمز، عبارت است از تلاش بىامان غرب براى چپاول منابع انرژى اين منطقه و تأمين اين غارتگرى از طريق:
١. تقويت بيش از حدّ اسرائيل در قلب خاورميانه براى تهديد مداوم كشورهاى منطقه.
٢. ايجاد كشمكشهاى داخلى بين دولتهاى منطقه جهت بازداشتن آنها از اتحاد و هماهنگى مانند اختلافات مرزى كشورهاى منطقه با همديگر.
٣. تحريك دولتهاى منطقه جهت برپا نمودن جنگهاى برادركشى براى تعميق خصومتهاى فيمابين و فروش سلاحهاى خارج از رده.
٤. نفوذ جاسوسى در اركان دولتى و غيردولتى كشورهاى منطقه و ...
٥. به ابتذال كشاندن نسل جوان از طريق فيلمها، برنامههاى تلويزيونى و ماهوارهاى.
٦. ترساندن مداوم كشورهاى منطقه به طرق مختلف از جمهورى اسلامى ايران و حركتهاى اسلامى براى توجيه حضور نظامى خود در منطقه.
عامل رقابت ابرقدرتها بر سَرِ به دست گرفتن امنيّت تنگه هرمز و استفاده از منابع خليج فارس در ميان عوامل مزبور، در خور توجّه بوده و بطور معمول كشورهاى خارجى با دستاويز قراردادن عوامل ديگر تهديد امنيّت تنگه هرمز و منطقه و رابطه آن با منابع و امنيّت ملّى خود، همواره بهرهبردارىهاى مطلوب را از شرايط موجود كردهاند، در حالى كه حفظ امنيّت اين منطقه با توجه به اهميّت تنگه هرمز و خليج فارس بايد به عهده كشورهاى ساحلى باشد، جمهورى اسلامى ايران در اين راستا نقش مهمّى را ايفا مىكند. از آنجا كه مسأله «عدم مداخله كشورها در امور داخلى يكديگر» از اهدافى است كه جامعه بينالمللى در جهت تحقّق آن مىكوشد، بديهى است درگيرىهاى موجود بين كشورهاى منطقه خليج فارس نيز خارج از اين شمول نيست.