ايران داراى سرزمين كوهستانى و در عين حال بيابانهايى وسيع است. از اين رو، اين كشور به مناطق جدا از هم تبديل شده است، بطورى كه در هر منطقه، مردمى با فرهنگ و زبان متفاوت زندگى مى‌كنند. ايران در بين كشورهاى حوزه خليج فارس بيشترين تنوع، زبانى و قومى را دارد و در عين حال، به دليل عقايد عميق اسلامى و پيشينه تاريخى طولارنى، همه اين اقدام مختلف هرگز با يكديگر احساسى بيگانگى نكرده و همواره خود را مسلمان و ايران مى‌دانند. «١» عامل مهم ديگرى كه مردم ايران را به هم پيوند داده است، دين مبين اسلام است. اين امر بويژه پس از انقلاب نمود بيشترى يافته است.
وسعت زياد، جمعيت فراوان، امكانات و ذخاير طبيعى خداداد و موقعيت جغرافيايى منحصر به فرد در كنار وجود يك حكومت اسلامى قدرتمند، ويژگى خاصى به ايران داده است، به طورى كه كشورهاى حوزه خليج فارس نيز منطقه خاورميانه نمى‌توانند در معادلات سياسى اقتصادى خود آن را به حساب نياورند. جمهورى اسلامى ايران در طول هشت سال جنگ تحميلى عراق عليه خود، توانايهايى مادى و معنوى خود را به همه جهانيان نشان داد و ثابت كرد كه در منطقه خليج فارس همواره حرف اول را خواهد زد.