درس سيزدهم كانال سوئز، كانال پاناما هنگامى كه انسان بر عرصه اقيانوس‌ها مسلط شد و بر مزيت‌هاى حمل و نقل دريايى آگاهى يافت، به اهميت وجود تنگه‌ها و آبراهها نيز پى برد. قدرت‌هاى دريايى در هر عصرى مى‌خواستند به منظور كنترل خطوط حمل و نقل دريايى، اين نقاط استراتژيك را در اختيار داشته باشند. گسترش تجارت جهانى و وقوع انقلاب صنعتى در غرب موجب شد كه كشورهاى صنعتى به منظور يافتن مواد اوليه براى كارخانه‌ها و ايجاد بازار فروش براى كالاهاى خود، براى اين نقاط استراتژيك اهميت بيشترى در نظر بگيرند.
پيشرفت صنعتى كشتى سازى، سهولت حمل و نقل دريايى و محدوديت نداشتن درياهاى آزاد، موجب گسترش حمل و نقل دريايى شد. با افزايش ناوگان‌هاى تجارى و نظامى، مسأله كنترل خطوط آبى مطرح هستند و نقاطى كه به اين امر كمك مى‌كرد، به عنوان نقاط استراتژيك شناخته شد. براى تصرف و اشغال اين نقاط سوق الجيشى رقابت سختى بين قدرت‌هاى دريايى به وجود آمد و در هر برهه از تاريخ يكى از كشورهاى قدرتمند بر اين نقاط مسلط مى‌شد در اين درس به بررسى دو مورد از اين نقاط استراتژيك خواهيم پرداخت.
كانال سوئز الف. موقعيت جغرافيايى‌ كانال سوئز، آبراهى است كه در سال ١٨٦٩ در كشور مصر حفر شد و در نتيجه آن، دو درياى مديترانه و درياى سرخ به يكديگر متصل شد و به اين جهت آن را «ترعه سوئز» مى‌نامند. حداقل پهناى اين كانال ١٧٨ متر و طول آن ١٦٠ كيلومتر است. عمق متوسط