قارّه را در بر مى‌گيرد و عرض آن تا ٣٥٠ مايل براساس خط مبدأ درياى سرزمينى يا صد مايل دورتر از خط هم ژرفاى ٢٥٠٠ متر «١» تعيين شده است. «٢» به دليل ظاهر شدن فلات قارّه خليج فارس در تنگه هرمز و قرار داشتن مناطق دريايى كشورهاى حوزه خليج فارس بر روى يك فلات قارّه مشترك، فلات قارّه خليج فارس بايد ميان دولت‌هاى ساحلى جدا و مشخص شود. معاهداتى به منظور تعيين حدود فلات قارّه ميان كشورهاى ايران و عربستان، ايران و بحرين، ايران و قطر، ايران و دوبى و ابوظبى و قطر، ايران و عمّان به امضا رسيده است. «٣» حقّ مالكيّت دولت ساحلى در مادّه ٧٧ كنوانسيون جديد حقوق درياها، چنين است:
«كشور ساحلى به منظور اكتشاف و بهره‌بردارى از منابع طبيعى فلات قارّه از حقّ حاكميّت خود بر اين آب‌ها استفاده خواهد كرد». «٤» كنوانسيون جديد حقوق درياها، كشورهاى ساحلى را مجاز به احداث تأسيسات و دستگاه‌ها براى اكتشاف و بهره‌بردارى منابع طبيعى فلات قارّه و منطقه انحصارى- اقتصادى شناخته است.
دولت ايران به موجب مادّه دوم قانون اكتشاف و بهره‌بردارى از منابع طبيعى فلات قارّه، مصوّب ٢٨ خرداد ١٣٤٤ با توجّه به موازين بين‌المللى اعلام كرد كه مناطق و همچنين منابع طبيعى كف و زير كف دريا تا حدود و فلات قارّه در سواحل ايران و سواحل جزيره‌هاى ايران در خليج فارس و درياى عمّان متعلّق به دولت ايران و تحت حاكميّت ايران مى‌باشد.
و. تنگه هرمز تنگه هرمز، آب راهى است به طول ١٨٧ كيلومتر كه خليج فارس را به درياى عمّان متّصل مى‌كند و عرض آن نيز در باريك‌ترين بخش به ٣٨ كيلومتر مى‌رسد. درياى سرزمينى دو كشور ايران و عمان در مناطقى از تنگه هرمز كه عرض آن كم بوده، بر روى‌