مورد حمايت مالى، سياسى، تبليغاتى و نظامى خود قرار داد كويت نيز به عنوان يكى از اعضاى اين شورا بعداز شروع جنگ ايران و عراق بطور رسمى از آمريكا براى حضور در منطقه خليج فارس دعوت به عمل آورد. به طور كلّى، سياست شورا بر حفظ امنيت خليج فارس با دخالت قدرتهاى خارجى بنا نهاده شده است. «١» حمله عراق به كويت در سال ١٩٩٠، ضعف كشورهاى عضور شوراى همكارى خليج فارس را در زمينه تأمين امنيّت منطقه ظاهر ساخت. نيرومندترين كشور عضور شوراى، يعنى عربستان سعودى، حضور قدرتهاى غربى و مداخله براى پايان دادن اشغال كويت را درخواست كرد. از اين رو، بحران خليج فارس، كارايى شوراى همكارى خليج فارس را زير سؤال بقرده و نياز به يك نظام امنيّتى جديد را ضرورى ساخته است.
ترتيبات امنيّتى كشورهاى خليج فارس‌ ايران، به عنوان يك قدرت منطقه‌اى، موقعيّت مهمّى را در حفظ ثبات و امنيّت منطقه خليج فارس دارا بوده نقش مهمى را مى‌تواند ايفا كند. اين كشور همواره خواستار تأمين امنيّت منطقه خليج فارس توسّط كشورهاى ساحلى منطقه، كوتاه شده دست بيگانگان و دخالت نكردن قدرتهاى خارجى مى‌باشد. «٢» كشورهاى حوزه خليج فارس با پيو ستن به ترتيبات امنيّتى دسته جمعى مبتنى برايدئولوژى اسلامى، مى‌توانند امنيّت منطقه را تأمين كنند. جمهورى اسلامى ايران بر همين اساس، علاوه بر محكوم كردن اشغال كويت اوت ١٩٩٠ توسّط رژيم عراق، با حضور نيروهاى بيگانه نيز مخالف بود.
كويت از جمله كشورهايى بود كه با توجّه به عضويتش در شوراى خليج فارس، هنگام جنگ نفتكشها، خواستار محافظت نفتكشها توسط كشورهاى غربى شد.
عربستان نيز در جريان جنگ نفت، خواستار حضور بيگانگان و قدرتهاى غربى در خليج فارس براى پايان داده جنگ شد.