مى‌شود.
ب- امارات متّحده عربى‌ كشور امارات متّحده عربى از هفت اميرنشين ابوظبى، دوبى، رأس الخيمه، فجيره، ام القوين، شارجه و عجمان تشكيل يافته است. اين امارات هر چند داراى اختلاف مزرى جدّى نيستند. ولى وجود ابهام در تقسيمات داخل در بعضى از مناطق مى‌تواند مشكلاتى را به بار آورد. «١» استقلال «امارات متحده عربى» با خروج انگلستان از خليج فارس وشرق سوئز در سال ١٩٧١ و لغو تمام معاهداتى كه شيخ نشينها براساس آن، تحت الحمايه انگلستان قرار گرفت، تحقّق يافت. «٢» «شوراى عالى فدرال» «٣» براساس قانون اساسى اين كشور كه در سال ١٩٧١ تدوين يافته، عاليترين ارگان حكومتى محسوب مى‌شود اين شورا از حكّام و شيوخ هفت امارت تشكيل شده و تنظيم تمام سياستهاى رسمى، نظارت بر اجراى آنها، تصويب قوانين فدرال و تنظيم بودجه اتحاديه از اختيارات آن است. رئسى اين شورا، به عنوان رئيس اتّحاديه فدرال نخست وزير و كابنيه وزيران را منصوب مى‌كند. «٤» هيچگونه انتخاباتى تا به حال در اين كشور برگزار نشده است. فقدان نهادهاى حكومتى انتخاباتى به اضافه وجود نداشتن اجزاب سياسى به خاطر (ممنوعيت تشكيل احزاب) سبب شده كه هيچ فرصتى براى بيان علنى عقايد سياسى مخالف وجود نداشته باشد. «٥» حاكمان امارات متّحده عربى، در مذاكرات خصوصى خود از پيروزى انقلاب اسلامى ايران استقبال كرده، بدان اظهار علاقه مى‌كنند. با اين وجود، در بعضى مواقع، اختلاف مصنوعى بر سر مالكيّت سه جزيره ايرانى در نزديكى تنگه هرمز (ابوموسى، تنب كوچك وتنب بزرگ) روابط اين دو كشور را دچار اختلال مى‌كند. موضع امرات متّحده عربى در رابطه با تحريم اقتصادى ايران از جانب كشورهااى غربى، دوستانه بوده و نقش آنها (بخصوص دوبى و شارجه) در شكستن اين تحريم، قابل ملاحظه مى‌باشد. «٦»