هر يك از دو كشور ژاپن و آمريكا، شريك عمده تجارتى ديگرى است و نوع روابط ميان آنها (سياسى، اقتصادى، امنيّتى و نظامى) اثرات قابل توجّهى بر نظام بين المللى دارد. گفتنى است كه به دليل عدم موازنه تجارى ميان ژاپن و آمريكا، اختلافاتى در اين زمينه ميان آنها وجود دارد. آمريكا در حال حاضر، برغم آنكه ثروتمندترين كشور جهان است، به عنوان يك كشور مقروض مطرح است درحالى كه ژاپن رهبرى اعطاى اعتبارات به كل جهان را بدست گرفته است.
از سوى ديگر، چين و كشورهاى منطقه، به دليل نقش تجاوز گرانه قبلى ژاپن، نوعى سوء ظن نسبت به سياستهاى ژاپن دارند كه اين كشور با اعمال سياستهاى ملايم، در حال بر طرف كردن آن است.
كشورهاى عضور «آ سه آن» «١» دوّمين شريك عمده ژاپن مى‌باشند و ژاپن هر ساله از اندونزى، مالزى و برونئى نفت و گاز طبيعى وارد مى‌كند. واردات ژاپن در سالهاى ١٩٨٢- ١٩٨٦ از كشورهاى «آ سه آن» ٥/ ٤ تا ٩ ميليارد دلار بيش از صادرات آن كشور بوده است. ژاپن با استراليا نيز روابط نزديك بازرگانى دارد و اين كشور پنچمين شريك عمده تجارى ژاپن محسوب مى‌شود. ٢٩ درصد كل صادرات استراليا به ژاپن است. «٢» چين نيز به عنوان يك كشور وسيع و پر جمعيّت، با منابع غنى و پيشرفتهاى بالفعل و بالقوّه خود در زمينه هاى اقتصادى، نظامى و علمى وتكنولوژيك مى‌تواند نقش عمده اى را در سطح جهان و منطقه ايفا كند.
ب- كشورهاى تازه صنعتى شده‌ كشورهاى كره جنوبى، تايوان، سنگاپور و هنگ كنگ كه به «كشورهاى تازه صنعتى شده» معروف است از توسعه اقتصادى چشمگيرى برخوردارند. كلّ تجارت كره جنوبى تايوان و هنگ كنگ در سال ١٩٨٣ به ٥/ ١٤٧ ميليارد دلار رسيد اين رقم معادل ٥٤