بندر جيبوتى نيز كه در ساحل غربى تنگه واقع شده، داراى موقعيت مهمّى است چرا كه نزديك ٦٠ درصد واردات اتيوپى از طريق اين بندر وارد آن كشور مى‌شود. «١» كشورهاى حوزه درياى سرخ، در صورت بسته بودن كانال سوئز، تنها از طريق باب المندب مى‌توانند به درياى آزاد دسترسى داشته باشند؛ همان‌طور كه پس از وقوع جنگ شش روزه بين اعراب و اسرائيل در سال ١٩٦٧، چنين وضعيتى بر منطقه حاكم شد. در هر صورت، وضعيت اين تنگه تا حد زيادى به شرايط حاكم بر كانال سوئز بستگى دارد.
به عبارت ديگر، اهميت باب المندب از اهميت كانال سوئز سرچشمه مى‌گيرد و اين دو آبراه استراتژيك در واقع مكمل يكديگرند.
باب المندب از نظر جغرافيايى از يكسو به شبه جزيره عربستان «٢» متصل است و از سوى ديگر به منطقه شاخ آفريقا، «٣» كه هر دو از مناطق پرآشوب و مهم جهان است. تا قبل از فروپاشى بلوك شرق، رقابت سختى بين دو بلوك جهت تسلط بر اين مناطق وجود داشت.
ب. سابقه تاريخى‌ از آنجا كه سرزمين يمن و بندر عدن در باب المندب از موقعيت برجسته‌اى برخوردار بوده، تسلط بر اين تنگه مستلزم تصرف اين كشور بود، در نتيجه، گذرگاه آبى باب المندب و سرزمين يمن تاريخ مشابهى دارند.
سابقه تاريخى يمن به حدود دو هزار سال قبل از ميلاد مى‌رسد. اين كشور بخشى از سرزمين «سبأ» و از مراكز عمده بازرگانى به شمار مى‌رفت. ابتدا مسيحيان بر آن حكومت مى‌كردند تا اينكه در سال ٦٣٨ ميلادى تحت سيطره حكومت اسلامى درآمد. «٤» نيروهاى نظامى پرتغال به فرماندهى «آلبوكِرك» در سال ١٥١٥ م. قصد داشتند به منظور