است. بر اين اساس، ليبرال‌ها و سوسياليست‌ها كه برّ و بحر را به فساد كشانده‌اند تا تجاوزطلبى و سلطه‌گرى خود را تداوم بخشند، چگونه مى‌توانند مدعى تعلق آينده جهان به خود باشند؟! ٢- بى‌نياز شدن همه فقيران و سير شدن همه گرسنگان، حتى پرندگان و جانوران؛ ٣- گشايش مشكلات، معضلات و گرفتارى همه گرفتاران؛ ٤- بازگشت همه غريبان و مهاجران كه در گذشته مهاجرت اجبارى داشته‌اند به وطن خود و آزادى كامل مهاجران اختيارى در گزينش وطن؛ ٥- آزاد شدن همه اسيران جنگهاى گذشته و زندانيان جنگى؛ ٦- سلامت كامل مردم به دليل پيشرفت بى‌نظير علوم پزشكى و فناورى درمانى؛ ٧- پرداختن ديون همه بدهكاران و رهايى همه كسانى كه به دليل فقر در زندان بوده‌اند و نجات ورشكستان مالى، با توجه به شكوفايى اقتصادى و عطاياى دولت كريمه امام زمان (ع)؛ «١» ٨- آزادى مردم و محو همه انواع بردگى.
پيامبر (ص) فرمود:
و يخرجُ ذُلَّ الِرقِّ مِنْ اعْناقِكُمْ. «٢» و ذلّت بردگى را از گردن شما برمى‌دارد.
خلاصه اينكه، در دولت مهدى، اربابى جز خداوند وجود ندارد «٣» و اصرْ و «اغلال» «٤» از دست و پاى همه مردم برداشته مى‌شود روزگار نوينى است كه آن را روزگار عدالت، عصر رجعت به خدا و عصر عبادت احرار بايد ناميد.