[١]
يكى از مباحث اساسى در نظر فيلسوفان و متفكران اديان و مكاتب، بحث درباره دولت جهان فردا است. نظرهاى مختلفى در اين رابطه وجود دارد. افرادى همچون فوكوياما و برخى ديگر از انديشمندان دنياى معاصر، ليبرال دموكراسى را دولت آخرالزمان معرفى مى‌كنند.
در اين ميان طرفداران تفكر سوسياليستى، بر دولت سوسيال دموكراسى تأكيد مى‌كنند و برخى نيز به تبعيت از افكار ماركس و انگلس، پايان تاريخ را عصر بى‌دولتى مى‌دانند. شيعه معتقد است دولت دينى مهدى (ع)، دولت پايان تاريخ و دولتى جهانى است، نه ملى و منطقه‌اى، بنابراين فرضيه فقدان دولت در پايان تاريخ را به شدّت نفى مى‌كند.
الف: دولت مهدى (ع)، آخرين دولت‌ طبق آموزه‌هاى مكتب شيعه، همان‌گونه كه انقلاب جهانى مهدى (ع)، آخرين انقلاب در جهان به شمار مى‌رود، دولت مهدى (ع) كه همان دولت ناب اسلام محمّدى (ع) است، آخرين دولت در جهان و تاريخ مى‌باشد. دولتى كه تا قيامت به دست جانشينان آن حضرت تداوم يافته، دولت ديگرى بعد از آن و يا به موازات آن نخواهد بود.
با پيروزى انقلاب جهانى مهدى (ع)، همه دولت‌هاى باطل در سراسر زمين از بين خواهند رفت. امام باقر (ع) (ابو جعفر) در رابطه با اين سخن خداوند كه مى‌فرمايد:
«وَ قُلْ جَاءَ الحَقَّ وَ زَهَقَ البَاطِلُ (اسراء: ٨١)، فرمود: