) global religion (قدر مشترك، اصل و عصاره همه اديان الهى است و در آن تحريف راه نيافته است. تحدّى قرآن و مبارزه‌طلبى آن تاكنون توسط هيچ فرد يا مكتبى پاسخ داده نشده است و در نزد خداوند دين ناب همان اسلام است:
إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الْإِسْلَامُ (آل عمران: ١٩)
و هر كس غير از دين اسلام را كه كامل‌ترين و آخرين شريعت الهى است، قبول كند، به هيچ وجه در نزد خداوند از او پذيرفته نيست:
وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِيناً فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ (آل عمران: ٨٥)
آيات قرآن و روايات اسلامى، فرامرزى، فراقومى و فرامنطقه‌اى بوده، جهانى بودن در آنها كاملًا هويداست. از سوى ديگر دين اسلام بر مهم‌ترين عنصر ايدئولوژى انقلاب جهانى يعنى عدالت تأكيد فراوانى دارد. خداوند در قرآن به عدل و احسان امر مى‌كند:
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ (نحل: ٩٠)
و به انسان‌ها دستور مى‌دهد تا هنگام سخن گفتن به عدالت سخن بگويند.
وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا (انعام: ١٥٢)
و عدالت نزديك‌ترين چيز به معيار تقواست كه در نزد خدا بالاترين معيارهاست.
إِعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى‌ (مائده: ٨)
همچنين، قبلًا نيز گذشت كه يكى از مهم‌ترين فلسفه بعثت انبياء الهى برقرارى قسط و عدل است.
لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (حديد: ٢٥)
نكته ديگر اين است كه از نظر اسلام، انسان‌ها در هر كجا زندگى كنند و در هر قاره‌اى كه باشند و به هر زبانى كه سخن بگويند، هر نژاد، جنس و رنگى كه داشته باشند، عضو