ارْجعُوا فَلا تَتقَوا منْهُمْ بَشَراً الّا مَنْ آمَنَ. «١» (به مكه) بازگرديد و همه را بكشيد، مگر آنان را كه ايمان آورده‌اند.
ب- استراتژى نظامى: راهبرد ديگر امام زمان (ع) براى پيشبرد انقلاب جهانى مستضعفان، راهبرد نظامى است. امام (ع)، در مواردى كه شيوه مسالمت‌آميز مبارزه، كارگر نيست از شيوه نظامى استفاده مى‌كند و اين راهبرد براى پيروزى بسيار تعيين كننده است.
البته ما نه از جزئيات راهبرد نظامى آن حضرت اطلاع داريم و نه از تاكتيك‌هايى كه استفاده خواهد نمود؛ با وجود اين، برخى از رئوس كلى استراتژى نظامى آن حضرت را- بر طبق روايات شيعه- مى‌توان در موارد زير برشمرد:
١- قتل دشمنان اللّه؛ ٢- پاك كردن زمين از شرك و كفر و نفاق؛ ٣- پاك كردن زمين از هر نوع ظلم و ستم؛ ٤- به زير كشيدن پادشاهان و حاكمان ظالم در جهان؛ ٥- جنگ بر سر تأويل قرآن، چنان كه رسول اللَّه (ص) بر سر تنزيل آن جنگيد. «٢» بر اساس روايات به نظر مى‌رسد، اولين جنگى كه ارتش مهدى (ع) در آن درگير مى‌شود، جنگ با سفيانى است. عزم سفيانى براى قتل امام زمان (ع) به اين دليل است كه امام را يك شخص متمرد و انقلابى ضدّ نظام خود مى‌شمارد. و وى را نه به عنوان مهدى (ع) بلكه با عنوان ثانوى (شخصيت ثانوى) اش كه در آن زمان معروف است، مى‌شناسد. «٣» در اين جنگ، سفيانى به قتل رسيده، حاكميت امام زمان (ع) بر عراق و شايد كل منطقه حاكميت سفيانى يعنى سوريه و عراق، تثبيت مى‌گردد. «٤» نكته ديگرى كه در اينجا ذكر آن لازم است، ظهور «دجّال» است. دجال به معناى دروغگو، حقه‌باز، افسونگر، متقلب و تزويركار يكى از پديده‌هاى هنگام ظهور است. البته‌