آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٥٣
يعيش فيهم سبع سنين او ثمانياً او تسعاً، يتمَنَّى الاحياءُ الامواتَ لِيَروا العدلَ و الطمأنينةَ. «١» هفت، هشت يا نه سال در ميان آنها زندگى مىكند. زندهها آرزو مىكنند كهاى كاش نياكانشان زنده بودند و آن عدالت و آرامش را مىديدند.
به منظور جلوگيرى از طولانى شدن بحث همه روايات را نقل نمىكنيم. در كنار روايت مذكور، روايت زير مدّت حكومت آن حضرت را تا قيامت مىداند.
مفضّل بن عمر از امام صادق (ع) در اين باره مىپرسد:
مولايم مدّت حكومت آن حضرت چقدر است. امام صادق (ع) در پاسخ به آيات ١٠٥ تا ١٠٨ (فمنهم شَقىٌ و سعيدٌ ... عطاءً غير مجذوذ) اشاره نموده، مىفرمايد:
و المجذوذ المقطوع اى عطاءً غير مقطوعٍ عنهم، بل هو دائمٌ ابداً و ملك لا ينفد و حكمٌ لا ينقطع و امرٌ لا يبطلُ الّا باختيار اللّه و مشيته و ارادَتِهِ، التى لا يَعْلَمُها الّا هو؛ ثُمَّ القيامَةُو ما وَصَفَهُ اللّهُ عزّ و جَلّ فى كتابِهِ. «٢» معناى مجذوذ در آيه مقطوع است، يعنى بخشش بدون قطع، بلكه دائمى است و حاكميّت آن حضرت فناناپذير است و حكومت او قطع نمىشود و فرمان او باطل نمىشود، مگر آنچه خداوند بر اساس خواست و ارادهاش اختيار كند و آن را هم جز خدا نمىداند، پس از آن قيامت مىآيد و آنچه خداوند در قرآن در وصف قيامت گفته است.
در حديثى قدسى نيز آينده جهان از ديدگاه اديان ١٦٣ الف: ابعاد توسعه ص : ١٥٧ رسول اللّه (ص) از قول خداوند نقل مىكند:
وَلَأُ داوِلَنَّ الايام بين اوليائى الى يوم القيامة «٣» هر آينه ايام [حكومت حضرت مهدى (ع)] را بين اولياء خودم تا روز قيامت تداوم خواهم بخشيد.
بدين ترتيب پذيرش مدّت زمان كوتاه ٧ يا ٨ سال براى حكومت آن حضرت با توجه به