آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٤١
ب: نوع دولت يا نظام سياسى دولتها از نظر شكل و محتوا انواعى دارند: نظام سلطنتى (مطلقه يا مشروطه)، جمهورى دموكراتيك، سوسياليستى، اسلامى و مانند آن. دولت مهدى (ع) از كدام نوع است؟ آيا مشابه رژيمهاى سياسى مذكور است و يا اساساً متفاوت از آنهاست؟ ويژگيهاى اين نظام، آنچنان كه از روايات برمىآيد به قرار زير است:
١- در رأس دولت، امام معصوم قرار دارد كه انتخاب مردم نيست، امّا مشاركت سياسى در آن فراگير از طريق بيعت عمومى با امام وجود دارد؛ ٢- مأموريت يا وظيفه اصلى اين دولت برقرارى عدل در جهان است؛ ٣- دولت مذكور، اسلام را با تمام جزئياتش به اجرا در خواهد آورد؛ ٤- كارگزاران اين دولت را افراد مؤمنِ صالح تشكيل مىدهند، كه منصوب از طرف امام زمان (ع) هستند و نه منتخب مردم؛ ٥- دولت مذكور يك دولت جهانى است و نه ملى يا منطقهاى، نژادى يا قومى.
بدين ترتيب، دولت پايان تاريخ از نظر شكل مشابه هيچ يك از نظامهاى سياسى موجود نيست ولى از نظر محتوا، حكومتى دينى يعنى اسلامى است.
نظام سياسى آخر الزمان، «دولت امامت» است كه ما از آن به «نظام يا دولت امامى» تعبير مىكنيم. عنوان ديگر آن، «دولت عدل» و «دولت حق» است.
حاكميّت اصلى و مرجع اقتدار در اين نظام خداوند است. دولت امامت است، چون عالىترين تصميم گيرنده در آن يعنى رهبرى از سوى خداوند منصوب شده است.
دولت عدل است، چون بنيادىترين وظيفه آن پر كردن زمين از عدل و قسط، پس از حاكميت فراگير ظلم و جوراست. دولت حق است چون، با ظهور آن همه دولتهاى باطل نابود مىشوند و دولت عشق است چون، مردم به آن حضرت عشق مىورزند و اهل زمين و آسمان و پرندگان نيز او را دوست دارند.
در حكومت مذكور، استبداد فردى يا حاكميّت گروهى جايى ندارد و انتخاب مردمى، مشروعيت بخش نيست، گرچه در فعليت و پذيرش آن نقش دارد.
اساس نظام امامت، اين واقعيّت و حقيقت است كه مالك، حاكم و صاحب اختيار