آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٥١
طبق روايات نام برخى سرزمينها كه آن حضرت آنها را فتح مىكند، عبارتند از: روم، چين، ترك، ديلم، سند، هند، كابل شاه، خزر و ... اين اخبار متواتر و قطعى الصدورند.
همچنين قلمرو حكومت ايشان شامل جنيّان نيز مىشود. «١» در حكومت آن حضرت قريهاى نمىماند مگر آنكه در آن نداى لاالهالّا اللّه بلند مىشود. دوگانگىها از جهت اختلاف نظامات، حكومتها و رژيمها به اسمنژاد، وطن و مانند آن ملغى شده، مرزهاى ايجاد شده بين ملّتها و دولتها برداشته مىشود. ابن بُكير از ابو الحسن (امام موسى بن جعفر (ع)) در مورد آيه «وَ لَهُ اسْلَمَ مَنْ فِى السَّمواتِ وَ الارْضِ طَوْعَاً وَ كَرْهاً» (آل عمران: ٨٣) پرسيد. حضرت، آن را به دوره امام زمان (ع) نسبت داد؛ به اين معنى كه قلمرو حكومت او همه عالم را فرا مىگيرد. «٢» امام صادق (ع) نيز در مورد آيه ياد شده، همين تعبير را دارد. امير المؤمنين على (ع) نيز در تفسير آيه «هو الّذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحقّ ليظهره على الّدين كله» (توبه: ٣٣ وصف: ٩)، همين معنا يعنى فراگيرى قلمرو حكومت آن حضرت را بيان مىكند. «٣» رسول اكرم (ص) نيز فرمود:
ليدخلنَّ هذا الدين على ما دخل عليه الليلُ. «٤» اين دين، حتماً بر هر آنچه (و هر آنجا) كه شب آن را فرا مىگيرد، مسلط مىشود.
اين حديث نشانگر فراگيرى اسلام، گسترش قلمرو حكومت امام زمان (ع) و فراگيرى عدل مهدوى همچون خورشيد تابناك آسمان امامت بر سراسر جهان تاريك و ظلمانىاست.
ابو جعفر (امام باقر (ع))، نيز در رابطه با آيه الَّذِينَ إِن مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (حج: ٤١) فرمود:
هذه لآل محمّد (ص): المهدى و اصحابه يملكهم اللّه مشارق الارض و مغاربها. «٥»