آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٥٠

گويى قائم (ع) را با چشم خود مى‌بينم كه با اهل و عيالش در مسجد سهله فرود مى‌آيد. آنجا منزل حضرت ادريس (ع) است. آنجا منزل حضرت ابراهيم خليل الرحمان است. خداوند هيچ پيامبرى نفرستاده جز اينكه در مسجد سهله نماز گزارده است. آنجا منزل حضرت خضر (ع) است. كسى كه در آنجا اقامت كند همانند كسى است كه در خيمه حضرت رسول (ص) اقامت كند. هيچ مرد و زن مؤمن يافت نمى‌شود جز اينكه دلش به سوى آن مسجد كشيده مى‌شود. در هر شب و روز فرشتگان به سوى اين مسجد مى‌شتابند و در آنجا به پرستش حق تعالى مى‌پردازند. «١» در روايات همچنين از عمران با شكوه كوفه در دولت حق و بالا رفتن ارزش زمين در آن سخن رفته است به گونه‌اى كه يك وجب زمين آن معادل يك وجب شمش طلا مى‌رسد و سفارش شده است هر كسى كه در كوفه خانه يا ملكى دارد، شديداً مواظب باشد كه آن را از دست ندهد.
همچنين در آن دوره، كوفه و نجف به همديگر متصل خواهند بود و امام زمان (ع) مسجد بسيار بزرگى در آن بنا مى‌نهد كه به روايتى ٥٠٠ درب و روايتى ديگر هزار باب خواهد داشت. «٢» ب: قلمرو حكومت جهانى مهدى (عج)
جهانى بودن حكومت حضرت مهدى (ع) بدين مفهوم نيست كه امام (ع)، تنها بخش‌مهمّى از جهان را در اختيار خواهد داشت، بلكه قلمرو حكومت ايشان تمامى عالم خواهد بود.
بر اساس روايات، قلمرو حكومت آن حضرت از مكّه، مدينه، كوفه و نجف شروع مى‌شود و تمام جهان را فرا مى‌گيرد. اخبارى كه اعلام مى‌دارد اسلام به دست آن حضرت جهانگير خواهد شد و رواياتى كه از پر كردن جهان از عدل و قسط حكايت دارد و يا اينكه قلمرو حكومت آن حضرت به حكومت ذو القرنين تشبيه شده است، همه حاكى از آن است كه قلمرو حكومت آن حضرت شرق و غرب عالم است.