آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ٩٣
اقتصادى به ويژه در موضوع اطلاعات و ارتباطات و به طور كلى گوياى بهتر شدن وضع مردم قبل از ظهور است. «١» در كنار روايات مذكور، دستهاى از آنها نيز مربوط به آزمايش مردم، جهت تمايز نيكان از بدان است.
بر اين اساس، عصرِ قبل از ظهورِ منجى، از يك سو، دوره پسرفتها و انحطاط و از سوى ديگر دوره پيشرفتها، رشد و توسعه است.
در زمينه وقوع يا عدم وقوعِ روايات پيشگويى، مىتوان آنها را به سه دسته تقسيم كرد:
١- پيشگويىهايى كه در گذشته واقع شده است. مانند روايات پيشگويى تبديل خلافت به سلطنت، پيدايش حكومت بنىاميّه و بنى عباس و يا وقوع جنگهاى صليبى.
٢- پيشگويىهايى كه امروزه شاهد وقوع آن هستيم، مانند اخبار مربوط به فساد و فحشاء، انحرافات و يا پيشرفتهاى علمى، ارتباطاتى و اطلاعاتى.
٣- پيشگويىهايى كه هنوز محقق نشده است؛ مانند خروج سفيانى، خروج يمانى، مسأله دجّال، صيحه آسمانى و مانند آن و ظهور حضرت مهدى (عج). «٢» شايان ذكر است كه در ديدگاه شيعه، تاريخ ظهور رهبر آينده جهان «سرّى» نگه داشته شده است و اين مخفى ماندن خود جزئى از طرح خداوند براى موفقيت رهبر آينده جهان، در مقابل دشمنان اوست. بنابراين زمان ظهور به طور دقيق و تفصيلى يعنى ذكر سال و ماه و روز ارائه نشده و كسانى كه چنين پيشگويىهايى مىكنند مورد تكذيب و لعن قرار گرفتهاند.
اما به اجمال، زمان ظهور با ذكر علائم و اشارات بيان شده است. يعنى مثلًا گفته شده كه ظهور در سال فرد خواهد بود و نه زوج و يا اينكه ظهور در روز عاشورا، روز شنبه خواهد بود و يا در روز جمعه و نوروز واقع خواهد شد. امّا اينكه در عاشوراى كدام سال تحقق خواهد يافت، بيان نشده است. البته روايات دال بر ظهور در سال فرد (وتر من السنين) يا روز شنبه، كم است، امّا اينكه ظهور در روز عاشورا است، روايات فراوان و قابل اثباتاند. «٣»