بسم الله الرحمن الرحيم‌ يا على بن محمد السمرى اعظم الله اجر اخوانك فيك، فانك ميّت ما بينك وبين ستة ايام، فاجمع امرك ولا توص الى احد فيقوم مقامك بعد وفاتك، فقد وقعت الغيبة التامة «١» بنام خداوند بخشنده مهربان‌ اى على بن محمد سمرى، خداوند اجر و پاداش برادرانت را در مصيبت مرگ تو زياد گرداند.
تو تا شش روز ديگر از اين جهان خواهى رفت. پس به كارهايت رسيدگى كن و بعد از خود به كسى وصيت نكن كه جانشين تو باشد. زمان غيبت تامّه فرا رسيده است و ظهورى براى من نيست مگر به اذن خداوندى كه نام او بزرگ است؛ آن هم بعد از مدتى طولانى و قساوت قلب‌هاى جهانيان و پر شدن ظلم و ستم در كره زمين. و به زودى از شيعه من كسى مى‌آيد كه مدعى است مرا مشاهده كرده است. آگاه باش كه هر كس ادعاى مشاهده من قبل از خروج سفيانى و صيحه را طرح كند، او دروغگوى افترا زننده است. «٢» نيرو و قوّتى جز براى خداى عظيم نيست.
٢. غيبت كبرى‌ اين دوره از پايان غيبت صغرى يعنى سال ٣٢٩ هجرى شروع شده و تا عصر ظهور ادامه دارد.
در روايات شيعه دو مفهوم از غيبت كبرى وجود دارد. «٣» طبق يكى از آنها حضرت مهدى (ع) از ديده‌ها پنهان است. البته او مردم را مى‌بيند، اما مردم او را نمى‌بينند. مگر اينكه مصلحت و خواست حضرت مقتضى آن باشد.
مفهوم ديگر آن است كه رهبر آينده جهان از لحاظ شخصيت و عنوان از نظر مردم غايب‌