آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ٧٥
در احاديث شيعه كه ريشه در غيب و عالم وحى دارد، اوضاع سياسى، اقتصادى، فرهنگى، اجتماعى، نظامى و قضايى جهانِ آينده به خوبى توصيف شده است. از پيشرفتهاى علمى، افزايش و سرعت اطلاعات و ارتباطات، وضعيت رسانهها و نظاير آنها، تا زندگى جنسى، آرايش و رفتار ظاهرى و مانند آن.
شيعه در باره منجى آخر الزمان، بر خلاف ساير ديدگاهها، هويت و علائم جسمى و روحى او را به طور دقيق مشخص كرده است. از حسب و نسب و كيفيت تولد گرفته تا وقت ظهور، علائم و شرايط آن، نوع حكومت، وزراء و وسعت و قلمرو حكومت و در يك كلام همه آنچه قبل، هنگام ظهور و بعد از آن، واقع خواهد شد.
به هر روى دولة المهدى (عج) و مباحث مربوط به آن، جايگاه ممتازى در انديشه سياسى تشيع دارد. گفتمان مهدويت در واقع فرا روايت شيعه از تاريخ و نظريه پايان تاريخ او به حساب مىآيد كه در مركز ثقل آن، اين نظر وجود دارد كه آينده جهان متعلق به اسلام و شيعيان است و دولت كريمه و فاضله آخرالزمان بر خلاف نظر صاحبان تئوريهاى ماديگرا و ليبرال، تئوكراسى مهدوى است.
با بررسى ديدگاههاى مطرح درباره فرداى جهان به جرأت و بدون تعصب مىتوان گفت كه ديدگاه شيعه از امتيازهاى فراوانى برخوردار بوده و اين مكتب عالىترين نظر درباره آينده جهان را ارائه كرده است.
بر خلاف بعضى نظرها ديدگاه شيعه نه امرى رازآلود و غير منطقى بلكه به دلايل زير كاملًا منطقى است:
١. تكرارپذيرى اگر معيار منطقى بودن، مشابه داشتن و تكرارپذيرى است، نظير قيام مهدى (عج) در گذشته بسيار تكرار شده است: حركت نجاتبخش حضرت مهدى (ع) همچون حركتهاى نجاتبخش انبياء الهى است. بنابراين اقدام او نيز جزئى از پروژه كلى خداوند، سنت الهى و سيره تاريخ است. امام زمان (ع) مشابه همان كارى را صورت خواهد داد كه