آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ٧٤
«بدان كه براى خداوند خليفهاى است كه در آينده خروج مىكند، در حالى كه زمين پر از ظلم و جور شده است. او آن را پر از عدل و برابرى خواهد كرد. حتى اگر يك روز از عمر جهان باقى مانده باشد، خداوند آن يك روز را آنقدر طولانى مىكند تا اين خليفه ظهور نمايد. او از عترت و خانواده رسول اللَّه (ص) مىباشد. او از فرزندان فاطمه (س) و هم نام پيامبر اكرم است ... او در اسلام روح تازهاى مىدمد و آن را زنده مىكند بعد از آن كه مرده بود. اديان ناخالص را از روى زمين جمع مىكند و جز دين حقيقى بر زمين نمىماند.
خداشناسان واقعى با او بيعت مىكنند. مسيح از آسمان نازل مىشود.» «١» خلاصه سخن اين است كه: از نظر اسلام (شيعه و سنى) موضوع مهدى موعود، بسيار مسلّم و قطعى است. «٢» با اين تفاوت كه اهل سنت معتقدند؛ حضرت مهدى (ع) هنوز متولد نشده است «٣» ولى در ديدگاه شيعه، او امام دوازدهم، حىّ و حاضر و همانند حضرت خضر است. بنابراين برادران اهل سنت به استثناى تعدادى، در اصل اعتقاد به ظهور مهدى (ع) و برپايى دولت حقه پايان تاريخ با شيعيان هم عقيدهاند.
شيعيان با وجود تمسخر روشنفكران سكولار، ماديگرايان و دنياپرستان (جاهلان و مغرضان)، به دليل حقانيت ديدگاه خود، معتقد بودند كه گذشت زمان و پيشرفت تاريخ، نظريه آنان را براى همه اثبات خواهد كرد.
مطالعه روايات شيعه درباره جهان فردا، انسان را به حيرت وامىدارد كه چگونه پيامبر (ص) و امامان معصوم، فرهنگ و تمدن امروز و آينده را با وجود فاصله زمانى بسيار طولانى، به دقت توصيف كردهاند! آن ذوات مقدسه به گونهاى درباره آينده جهان سخن گفتهاند كه گويى سير حركت تاريخ را تجربه كرده و از ابتداى خلقت تا پايان آن يك دور زيستهاند.
بسيارى از تعابير اعجاز گونه آنان امروز به دليل گذشت زمان و پيشرفت فناورى، يكى پس از ديگرى معنى، تفسير و مصداق صحيح خود را باز يافته است.