درس هفتم: آينده جهان در نگاه شيعه [١]
امتيازهاى ديدگاه شيعه‌ در دو بخش گذشته، تئوريها و ديدگاه اديان درباره آينده جهان بيان شد. بسيارى از آنها به حاكميت دين و حكومت سعادت و رفاه در پايان تاريخ بشارت داده‌اند؛ امّا ابعاد گوناگونِ وقايعِ آن را به وضوح روشن نكرده‌اند.
در بين مفسّران آينده، تنها اسلام و به ويژه مذهب شيعه است كه به كلى‌گويى، ابهام و رمزگويى اكتفا نكرده، جزئيات را به طور دقيق و حيرت‌آورى برمى‌شمرد. بر اين اساس شايد اين شبهه در برخى اذهان خطور كند كه منشأ اعتقاد به مهدويت عصر امامت است، امّا چنين تصورى نادرست است. قبلًا به اثبات رسيد كه آيات زيادى از قرآن كريم و صدها روايت نبوى شهادت مى‌دهند كه، مبدأ و منشأ اعتقاد به مهدويت عصر رسالت است، بنابراين همه مذاهب اسلامى به ظهور مهدى موعود (ع) معتقدند. او از دودمان رسالت، فرزند على (ع) و فاطمه (س)، هم نام وكنيه پيامبر (ص) است. «١» منشأ اعتقاد شيعه به امام غايب عصر رسالت است. بيان صريح و اخبار قطعى پيامبر (ص) درباره مهدى موعود (ع) پيش از ولادت آن حضرت دليل حقّانيّت نظر شيعه است. «٢» از دلايل صحت يك خبر، تواتر آن است، به گونه‌اى كه احتمال كذب آن را از بين مى‌برد.
بر اين اساس، با توجه به متواتر بودن اخبارِ مهدى (ع)، عقل در پذيرش آن شكّى ندارد.