آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٦٧
ب: دين آينده جهان از پرسشهاى اساسى درباره آينده جهان، دين يا مكتب حاكم بر آن است. در اين زمينه ادعاهايى وجود دارد كه قبلًا طرح گرديد. انديشمندان مكتب ليبرال دموكراسى، آينده جهان را متعلق به اين مكتب مىدانند. برخى از ماركسيستها، علىرغم شكستها و تجربه ناكام خود، همچنان كمونيزم و يا سوسيال دموكراسى را مكتب آخرالزمان برمىشمارند.
اديان نيز هر كدام ادعاى خاص خود را نسبت به آينده دين مطرح مىكنند، طبعاً مسيحيان به فراگير شدن مسيحيت و يهوديان نيز بر حاكميت دين يهود در جهان آينده تأكيد دارند. حال پرسش اين است كه آينده دين يا دين آينده چيست؟
در واقع، دين يا مكتبى مىتواند حاكم بر قطعه پايانى تاريخ باشد كه از ويژگيهاى زير برخوردار باشد:
١- توانايى شكوفايى فطرت انسانها را داشته باشد؛ ٢- عناصر اصلى فرهنگاش به گونهاى باشد كه پتانسيل پذيرش از سوى همه افراد بشر، اعم از سياه و سفيد و زرد يا سرخپوست، هر نوع قوم و نژاد و با هر موقعيت جغرافيايى و جنسيت داشته باشد؛ ٣- به دنبال سلطهگرى، استكبار، جاهطلبى، نژادپرستى، تبعيض و استثمار نباشد؛ يعنى هر نوع ظلم و ستم را نفى كند.
٤- به فكر رستگارى همه بشر باشد، نه اينكه بخواهد يك قوم يا نژاد را برترى دهد؛ ٥- عدالت اجتماعى را براى همه بشر بخواهد؛ ٦- حق را در جهان احياء كند و باطل را بميراند، نه اينكه مروج آن باشد؛ ٧- رفاه را براى همه افراد بشر بخواهد نه براى قشرى خاص نظير سرمايهداران يا اروپايىها؛ ٨- علاوه بر پذيرش مردمى، از پشتيبانى خداوند برخوردار باشد؛ ٩- روند گرايش به آن دين يا مكتب در دنيا به طور طبيعى زياد باشد؛ ١٠- قدرت بسيج سياسى و انقلاب در سطح جهانى و پتانسيل جهانى شدن را داشته باشد؛