آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١٦٤
رحمت الهى و حبل اللّه است. او پرچمدار هدايت، اشرف مخلوقات؛ صدر خلايق، صاحب برّ و تقوى، فرزند محمد مصطفى (ص) على مرتضى (ع)، خديجه كبرى (س) و فاطمه زهرا (س) است. «١» جامعه مهدوى، عالىترين سطح توسعه سياسى را دارا است؛ چون رئيس دولت آن فرزند سروران مقرّب درگاه الهى، نجيبان گرامى، رهبران راه يافته، خوبان با اصالت و مهذّب، رهبران برگزيده، چهرههاى تابناك، ستارگان فروزنده و شهابهاى ثاقباند.
رهبر دولت و جامعه پايان تاريخ، فرزند راههاى آشكار، فرزند دانشهاى كامل (يا بن العلوم الكامله)، سنتهاى شناخته شده، نشانههاى وارده (معالم مأثور)، معجزات موجود، دلايل مشهود، فرزند صراط مستقيم و خود صراط مستقيم الهى است. او فرزند قرآن، آيات و بينات و خبر بزرگ (نبأ عظيم) است.
مهدى صاحب الزمان، عزيزى است كه برابر ندارد، صاحب مجد و قدرتى است كه همجوار ندارد «٢» و رهبر سياسى بى نظير تمام تاريخ است. بنابراين جامعهاى كه چنين رهبر سياسى را داراست، توسعه يافتهترين و مترقىترين است.
در اين جامعه همچنين نظام شايسته سالارى به بهترين وجه حاكم است. اصحاب ٣١٣ گانه امام و وزراء دولت مهدى (ع) خالصترين و تربيت يافتهترين شخصيتهاى روى زميناند. ويژگى آنها ايمان صرف نيست، بلكه در كنار ايمان، به عمل صالح برجستهاند.
جامعه مهدوى توسعه يافتهترين جامعه سياسى است. چون در آن هيچگونه فساد سياسى، باند بازى و مقام باد آورده راه ندارد. مستضعفان و تودههاى صالح و لايق از طبقات پايين اجتماع، ولى نعمت و صاحب نظام سياسىاند.
در جامعه مهدوى رابطه مردم و دولت به حدى نزديك و عاشقانه است كه در روايات به رابطه بين زنبوران عسل و ملكه تشبيه شده است. همچون ساير ابعاد توسعه در دولت پايان تاريخ، مهمترين اصل و راهنماى عمل براى مسؤولان سياسى در كشور، عدالت و حق است.
سيره مسئولان، سيره عدالت و تقوا و عمل به حق است. جامعه مهدوى، جامعه توسعه