اين آيه درباره آل محمّد (ص) است؛ مهدى و اصحابش. خداوند مشرق‌هاى زمين و مغرب‌هاى آن را در قلمرو مهدى (ع) و اصحابش قرار مى‌دهد.
در حديث ديگرى امام صادق (ع) درباره آيه قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ (سجده: ٢٩) فرمود:
يوم الفتح، يوم تفتح الدنيا على القائم (ع)
«١» روز پيروزى (فتح) روزى است كه كل دنيا براى حضرت مهدى (ع) فتح مى‌شود.
ج: مدّت حكومت حضرت مهدى (ع)
روايات صراحت دارند كه دولت آخرين دولت مهدى (عج) در جهان است و نقطه آغاز قيام، منطقه انقلاب، همچنين مركز حكومت جهانى و قلمرو آن را به روشنى مشخص كرده‌اند. امّا، در رابطه با مدّت حكومت آن حضرت اختلاف بسيار است.
مدّت حكومت حضرت مهدى (ع) از هفت، هشت سال، هفت سال معادل ٧٠ سال امروزى تا هفده سال، نوزده سال و چند ماه، سى و نه سال، چهل سال، هفتاد سال تا ٣٠٩ سال برابر با مدّت زمان توقف اصحاب كهف در غار، ذكر شده است. برخى از روايات نيز مدّت آن را تا قيامت امتداد مى‌دهد و به صراحت بيان مى‌دارد كه پس از پيروزى آن حضرت، دولت ديگرى در جهان نخواهد بود. «٢» گفتنى است كه در برخى از روايات، سالها، ده برابر در نظر گرفته شده است؛ يعنى به دليل كند شدن حركت فلك، هر سال معادل ١٠ سال فعلى مى‌شود. همچنين در برخى از روايات به روزهاى طولانى رستاخيز كه قرآن هر روز آن را معادل ٠٠٠/ ٥٠ سال از سالهاى دنيا دانسته، استشهاد شده است. «٣» در حديثى از قول رسول اكرم (ص) نقل شده است: