آينده جهان از ديدگاه اديان - مظفری، آیت - الصفحة ١١٠
تعبير به اينكه امام زمان (ع) زره حكمت بر تن دارد و در پى حكمت است، مىتواند حاكى از آن باشد كه رهبر انقلابى تاريخ ابتدا در چهره يك حكيم و دانشمند بزرگ ظاهر مىشود. او بر اساس حكمت كه به تعبير خداوند در قرآن خير كثير «١» است، مبارزهاى علمى را در كنار مبارزه انقلابىاش پى مىافكند و چون مسلح به دانش و حكمت حقيقى است، بر همه مدّعيان پيروز خواهد شد.
در خطبه ١٣٨ نيز نخستين امام شيعيان بر اتخاذ راهبرد فرهنگى توسط آن حضرت سخن مىگويد آنجا كه مىفرمايد:
يَعْطِفُ الْهَوى عَلىَ الْهُدى ... ويُحْيى مَيِّتِ الكِتابَ وَالسُّنَّةَ. «٢» [حضرت مهدى (ع)] خواستهها را تابع هدايت وحى مىكند، هنگامى كه مردم هدايت را تابع هوسهاى خويش قرار مىدهند. در حالى كه به نام تفسير نظريههاى گوناگون خود را بر قرآن تحميل مىكنند. او نظريهها و انديشهها را تابع قرآن مىسازد ... و بخش مرده قرآن و سنت را احيا مىكند.
بر اساس خطبه يادشده، امام زمان (ع) در حركت انقلابى خود، ابتدا مشى اخلاقى و فرهنگى را برمىگزيند. در بعد اخلاقى، براى ايجاد يك انقلاب اخلاقى در نفوس مردم، هواهاى نفسانى آنان را به سوى هدايت الهى منعطف مىكند و در بُعد ديگر استراتژى فرهنگى، به تفسير و تأويل صحيح قرآن مىپردازد. او كه كارگزار تأويل است، قرائتهاى مختلفى كه خود را بر قرآن تحميل كردهاند، كنار زده، نظر قرآن را اصل قرار مىدهد. به جاى اينكه نظريهها و خواستهها در تفسير اصل باشد، قرآن اصالت يافته، نظريهها، انديشهها و خواستهها را تابع قرآن مىسازد و آنچه از قرآن و سنت فراموش شده و مرده است، زنده مىنمايد.
در ادامه همين خطبه امام على (ع)، از وقوع جنگى وحشتناك در عصر آن حضرت سخن مىگويد. «٣» طرح اين مطلب پس از بيان راهبرد فرهنگى امام زمان (ع)، شايد حاكى ازآن