عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ٥٠ - ٤ علاقه به وطن و ميهن اسلامى
برنمىتابد و توصيه نمىكند. نيز اگر به گونهاى باشد كه وطن معبود انسان قرار گيرد، با مبانى اسلام ناسازگار است.
افزون بر آنچه گفته شد، اسلام مفهوم نوينى از وطن ارائه مىكند و دفاع از آن را ضرورى مىداند و يك تكليف عمومى براى مسلمانان تلقى مىكند. اين مفهوم نوين را مرز ايدئولوژى و دين مشخص مىكند. به سخن ديگر، تطبيق محدودۀ عقيدتى بر محدودۀ سرزمينى، مفهوم وطن و ميهن را آشكار مىسازد. هر سرزمينى كه از آنِ اسلام و مسلمانان باشد، مورد احترام است و به هنگام هجوم دشمن به آن، دفاع بر همۀ مسلمانان واجب است و در اين ميان، سرزمينى كه ارتباط ويژه و بيشترى با عقيده و آرمانهاى اسلامى دارد، از اهميّت بيشترى برخوردار و دفاع از آن لازمتر است. براى مثال، دفاع از سرزمين وحى، مكه مكّرمه و مدينه منوره، ارزش و اولويت ويژهاى دارد. همچنين اگر در بخشى از سرزمين گستردۀ اسلامى حكومتى بر اساس اسلام برپا گرديد، دفاع از آن محدوده و مرز تكليف دو چندانى را ايجاد مىكند.
سرزمين جمهورى اسلامى ايران نيز كه در اين عصر افزون بر داشتن اكثريّت قريب به اتفاق مسلمان، از حاكميّت و حكومت اسلامى برخوردار است، مورد محبت و علاقه مردم است. از اين رو، همين كه در جنگ تحميلى استقلال و تماميت ارضى ميهن اسلامى به شدّت به خطر افتاد، مردم ايران با يك حركت هماهنگ و فراگير در دفاع از اين آب و خاك كه انوار خورشيد معنويّت و اسلام بر آن تابيدن گرفته است، بهپاخاستند و دشمنان را به يأس و ناكامى دچار ساختند. در اين عامل، اكثريت مسلمان و اقليتهاى مذهبى مشترك بودند؛ همۀ ملت ايران به وطن و ميهن اسلامى و استقلال و تماميّت ارضى آن علاقه داشتند و با هجوم دشمن و در معرض خطر قرار گرفتن آن، در دفاع از مال و جان دريغ نورزيدند.