عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ٤٥ - ٣ رهبرى امام خمينى (ره)

كوشش براى حذف ديگرى شديداً اجتناب نمايند، هردو از دشمنان مشترك خود برحذر باشند و بهانه به دست آنان ندهند و. . . . [١]

همچنين در پيامى به روحانيون كه به «منشور روحانيّت» شهرت يافت، قلوب و صفوفشان را هرچه بيشتر به هم نزديك نمود و فرمود:

دشمنان از ديرباز براى اختلاف‌افكنى ميان روحانيون آماده شده‌اند، غفلت از آنان همه چيز را بر باد مى‌دهد، حال، اختلاف به هر شكلى باشد، بدبينى شديد نسبت به مسؤولين بالا باشد، يا مرزبندى فقه سنتى و پويا و امثال آن. اگر طلاب و مدرسين حوزه علميه با يكديگر هماهنگ نباشند، نمى‌توان پيش‌بينى نمود كه موفقيت از آنِ كيست و اگر بر فرض محال، حاكميت فكرى از آن روحانى‌نماها و متحجّرين گردد، روحانيّت انقلابى جواب خدا و مردم را چه مى‌دهد؟ [٢]

و سرانجام، حضرت امام در ايجاد همدلى بين رزمندگان و نيروهاى پشتيبان آنان نيز نقش ويژه‌اى داشت. يكى از كارشناسان نظامى معتقد است:

در دفاع مقدس و در پيروزى رزمندگان اسلام، رهبرى مهم‌ترين نقش را در پيروزى ايفا كرده است و عوامل ديگر مانند فرماندهى، آمادگى نيروها، روحيه و. . . كاملاً تابع اين عامل منحصر به فرد بوده‌اند. [٣]

نقش رهبر كبير انقلاب در راهنمايى و هدايت اين جنگ تنها از نظر فكرى يا تئورى نبوده است، بلكه همه خصوصياتى كه در اداره اين جنگ نقشِ