عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ١٧٨ - ٦ حصر آبادان و عمليات ثامنالائمه

يك-استراتژى «عقب‌نشينى و دفاع» : بنى‌صدر و همفكرانش در آغاز جنگ، شهرهاى انديمشك، اهواز، خرمشهر و آبادان را از دست رفته قلمداد كرده، معتقد بودند كه حضور در اين شهرها نوعى خودكشى است. از اين‌رو، تخليه اين شهرها و استقرار نيروهاى پدافندى در ارتفاعات زاگرس و خرم‌آباد را پيشنهاد مى‌كردند.

دو-استراتژى «حضور و جانفشانى» : حضرت آية اللّه خامنه‌اى و همفكرانشان با اتخّاذ اين شيوه، به مقاومت و ماندن در اين شهرها معتقد بودند. از اين‌رو، حضور رزمندگان را در آبادان و خرمشهر با دقت پيگيرى مى‌كردند [١]و هر طرحى را كه به پايدارى اين دو شهر در برابر دشمن مدد مى‌رساند مى‌پذيرفتند. با مقاومت نيروهاى سپاه و بسيج و انجام عمليات به وسيلۀ گروه جنگ‌هاى نامنظم و سپس انجام عمليات ثامن‌الائمه و شكستن حصر آبادان، تفوق و برترى اين ديدگاه در عمل به اثبات رسيد.

مقام معظم رهبرى استراتژى عقب‌نشينى و دفاع بنى‌صدر را اين‌گونه بيان مى‌كند:

به او القا شده بود كه ما زمين مى‌دهيم و زمان مى‌گيريم. به اين معنا كه طولانى شدن مدّت به سود ما و به زيان دشمن است. پس براى اين‌كه مقدارى خودمان را پيش ببريم و آماده بشويم، اگر زمين هم داديم، داديم! غافل از اين‌كه در آن روزها، هم زمين و هم زمان، هردو را داشتيم از دست مى‌داديم، چون زمان هم واقعاً به نفع ما نبود و هرچه مى‌گذشت، دشمن مستقرتر و در زمين فرورفته‌تر مى‌شد و دفاع خود را قوى‌تر مى‌كرد.

بنابراين، اين طور نبود كه او مى‌گفت، ولى به هر حال اين فكر در آبادان در