عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج5) - منصورنژاد، محمد؛ شيخيان، على - الصفحة ١٦٧ - ١ موقعيت جبههها

طورى كه وقتى اين آرپى‌جى هفت‌ها به دست بچه‌ها در جنوب و غرب كشور رسيد، به‌قدر توپخانه برايشان ارزش داشت. [١]

يكى از فرماندهان دفاع مقدس در بارۀ تحريم تسليحاتى سپاه به وسيلۀ بنى‌صدر و بى‌اعتنايى او به طرح‌هاى عملياتى سپاه مى‌گويد:

ما در منطقه دُبّ حَردان در جنگل‌هاى مقابل كارخانه نورد كه حدود ١٢ كيلومتر با اهواز فاصله داشت مستقر بوديم. چهل روز از جنگ گذشته بود كه به اتفاق شهيد رستمى طرح عملياتى را آماده كرديم و چون امكاناتى را لازم داشتيم نزد شهيد سرلشكر فلاحى رفتيم. ايشان طرح را پسنديد و نيازمان را سؤال كرد. سپس گفت: به خدا قسم بنى‌صدر به من دستور داده كه يك پوكه هم به شما ندهم، اگر بخواهيد مى‌توانم بخشنامه‌اش را به شما نشان دهم. آنگاه براى راهنمايى ما اعلام كرد كه قرار است بنى‌صدر به منطقه بيايد، مى‌توانيد با او صحبت كنيد. ما كه اصرار بر اجراى اين طرح داشتيم براى موافقت بنى‌صدر به اهواز رفتيم، گفتند به انديمشك رفته، به آن‌جا رفتيم و سه چهار ساعت پشت در ايستاديم كه خواسته‌مان را بگوييم، پاسخ ندادند، حتى اجازه ندادند داخل برويم و با او صحبت كنيم. فقط سرهنگى آمد و سخنان ما را شنيد تا به بنى‌صدر بدهد. بعد از يك ساعت كه برگشت گفت: آقاى بنى‌صدر نظرش اين است كه عمليات در اين منطقه هيچ فايده‌اى ندارد و بايد آن منطقه‌اى را هم كه هستيد تخليه كنيد. ما مأيوسانه برگشتيم و در اهواز خدمت رهبرى رسيديم و ايشان بعد از حمايت از طرح، از هيچ كمكى مضايقه نكردند. [٢]