عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٩٦ - ٢-١ مهمترين عامل پيروزى

رزمنده‌اى از ايمان و باور چنين سخن مى‌گويد:

اگر سلاحمان را با دشمن مقايسه مى‌كرديم، فرض مى‌كرديم كه بادست خالى به ميدان آمده‌ايم، امّا ما متّكى به سلاح ايمان خود بوديم كه هر سلاحى در برابر آن عاجز و ناتوان بود و قدرتى كه در وجودمان بود، متّصل به قدرت خدا بود كه خود را در همه حال برتر از دشمن مى‌دانستيم. [١]

رزمندگان اسلام ايمان به خداوند را قوى‌ترين و كارآمدترين اسلحه مى‌دانستند و بر اين باور بودند:

امروز استقامت يك دقيقۀ جمهورى اسلامى با وضعيّت سياسى، نظامى و اقتصادى كه در دنيا دارد، خود، يك معجزه‌اى است بزرگ، چراكه ما از لحاظ نظامى سلاح‌هايمان هرگز نمى‌تواند با سلاح دشمن مقابله كند. از لحاظ اقتصادى، ما مدت زيادى است كه در محاصرۀ اقتصادى به سر مى‌بريم و از لحاظ سياسى، تمامى كشورها به دستور امريكا و شوروى دست در دست هم داده‌اند تا انقلاب اسلامى را به انزوا بكشانند. . . بايد دانست كه على‌رغم تمامى وسائل پيچيده‌اى كه دشمن دارد، على‌رغم تمامى حمايت‌هايى كه توسّط شرق و غرب مى‌شود، هرگز نخواهد توانست در مقابل نيروى رزمندگان اسلام ايستادگى بكند، چرا كه هميشه سلاح تكبير، توكّل و ايمان، قوى‌ترين سلاح بوده است. [٢]

٢-١. مهم‌ترين عامل پيروزى

دشمن از همان روزهاى نخستين تهاجم دريافت كه رؤياهاى‌خوش فتح چند روزه‌اش دست‌يافتنى نيست و گردنه‌هاى بس دشوارى پيش روى دارد. مقاومت