عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٢٣٠ - ٣-٣ باد و طوفان
باد، صداى سنگها به گوش دشمن نرسيد و عاملى بود كه ما توانستيم خود را به بالا برسانيم. [١]
در عمليات والفجر ٨ نيز وزش باد همراه با باران و به دنبال آنصداى تلاطم آب رودخانۀ اروند باعث شد دشمن متوجه صداهاى ديگر نگردد. راوى لشكر ١٩ فجر در اينباره مىگويد:
گذشته از مسائل يادشدۀ فوق (حفاظت گفتار) از جمله چيزهاىمؤثّرى كه موجب شد علىرغم سروصداهاى زياد شب عمليات، دشمن متوجۀ نيروهاى خودى به هنگام عبور از اروند و شكستن خط نشود، تلاطم غيرمترقبۀ آب اروند بود كه بر اثر بارندگى آن شب ايجاد شده و ساير صداها را تحتالشعاع قرار داده بود. [٢]
يكى از رزمندگان غوّاص، معاون گروهان جنداللّه تيپ ١٨ الغدير نيز مىگويد:
اگر باد نمىوزيد و همچنان باران نمىآمد، ما اصلاً نمىتوانستيم معبر را باز كنيم. در حين باز كردن معبرها و برداشتن هشتپرها سروصدا ايجاد مىشد، ولى صداى باد باعث مىشد كه دشمن متوجۀ سروصدا نشود. [٣]
باد و طوفان افزون بر جلوگيرى از ديد دشمن، گاه موجب اختلالدر ارتباط مخابراتى دشمن مىشد. سردار رحيم صفوى در بارۀ وقوع اين امداد در عمليات بيتالمقدس مىگويد:
[١] . همان، ش ٠١٣٩٩٠.
[٢] . گزارش راوى لشكر ١٩ فجر از عمليات والفجر ٨، مركز مطالعات و تحقيقات جنگ، ش ٠٦٤٧، ص ٩٢.
[٣] . فيش گزارش عمليات، ش ٠١١٣٢٨.