عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج1) - تقي زاده اکبري، علي - الصفحة ٩٥ - ١-١ قدرت برتر و سرنوشتساز
و از نزديك رشادتهاى رزمندگان را نظارهگر بود، دربارۀ نقش تعيينكنندۀ ايمان مىگويد:
آنها [عراقىها] بيشتر به ابزار جنگى متّكى هستند، ولى كاربرد ابزار كار آسانى نيست و بدون ايمان از ابزار كارى ساخته نيست؛ در حالى كه خوشبختانه نيروهاى ما هم ابزار دارند و هم انگيزه كه مهمتر از ابزار است. اساس كار ما انگيزه داشتن نيروهاى ماست. [١]
فرماندهان و رزمندگان بر اين باور بودند كه تنها سلاح ايمان به خداوند متعال است كه كاستىهاى آنان را در زمينۀ تجهيزات نظامى جبران مىسازد و بر دشمن مجهّز برترى مىدهد. امير سرافراز ارتش، شهيد صياد شيرازى، مىگويد:
نيروى زمينى ارتش جمهورى اسلامى امروز در خدمت به اسلام مىجنگد و مسلّح است به سلاح ايمان كه اين اسلحه را در كمتر ارتشى مىتوانيم پيدا كنيم. [٢]
فرمانده هوانيروز در عمليات خيبر در اينباره مىگويد:
اين عمليات به ترابرى سريع و سنگين به جزاير مجنون احتياج داشت؛ آن هم در زمانى كه دشمن غافلگير شود. عمليات متحرك هوايى در شب به صورت خيلى ارزنده و بهتحقيق بىسابقه در تاريخ خاورميانه، و با احتمال قريب به يقين در تاريخ دنيا صورت گرفت و رزمندگان هوانيروز افتخار دارند همراه با رزمندگان ديگر، دين خود را به اسلام و مردم شهيدپرورمان ادا كنند. به دنيا ثابت كردند كه گرچه از نظر وسائل ممكن است استكبار جهانى محدوديتى را براى ما ايجاد كرده باشد، امّا از نظر ايمان در حدّ بسيار بالا [بودند] و با تكيه بر ايمان، با همان وسائل محدودشان توانستند كارهاى بسيار عظيمىانجامدهند. [٣]
[١] . پاسدار اسلام، ش ٥، ارديبهشت ٦١، ص ٢٤.
[٢] . مجلۀ پيام انقلاب، ش ٢١١،٣ ارديبهشت ٦٧، ص ٢١.
[٣] . جمهورى اسلامى،١٨/١٢/٦٢، ص ٢.