فلسطين اشغالى تأكيد شديدى مى‌كنند. راه وصول به اين مقصود نيز تخريب مسجدالاقصى است و مى گويند بايد معبد به جاى مسجد ساخته شود؛ حتى اگر به قيمت آغاز جنگ جهانى سوم باشد.

٢. تولد گوساله سرخ موى: يهوديان ادعا مى‌كنند كه در هنگام بناى معبد و پيش از شروع عمليات ساخت لازم است مراسم «تطهير» انجام شود و براى انجام آن مى‌بايست گوساله‌اى سرخ موى كه ويژگى‌هاى خاصى دارد، با آداب مخصوص به خود قربانى گردد. در چند دهه اخير يهوديانى با استفاده از دانش ژنتيك اقدام به اصلاح نژادى گاو براى توليد اين گوساله كرده‌اند و چندى پيش ادعاى موفقيت در اين راستا را نمودند كه اين ادعا مورد تأييد مؤسسه معبد واقع در اورشليم قرار گرفت و اكنون اين حيوان سه ساله است.

يهوديان براى نيل به تخريب مسجدالاقصى با قاطعيت تصميم دارند كه حداقل در ابتداى هر ماه به طور جدى براى تحقق اين تصميم شوم اقدام كنند كه تنها در سال جارى شاهد چند مورد تقابل بسيار جدى ميان يهوديان با مسلمانان در اطراف قدس بوده‌ايم.

٥. طرفين درگير در آرمگدون‌

ادعا مى‌شود در ميدان آرمگدون دو سپاه رودرروى همديگر قرار مى‌گيرند: ١. مؤمنان: يهوديان و هم پيمايان آن ها (مسيحيان صهيونيست)، ٢. كفار و مشركان: كمونيست ها (شوروى (روسيه)، چين، كوبا و كره شمالى) و مسلمانان كه عمدتاً شيعيان مد نظر قرار گرفته‌اند. در اين ميان جايگاه ويژه ايران، سوريه، لبنان و عراق را نمى‌توان ناديده گرفت. نكته قابل توجه اينجاست كه تا قبل از فروپاشى شوروى، عنوان «امپراتورى شيطان» به آنجا اطلاق مى‌شد و منظور از آن در تبليغات مسيحيان صهيونيست، رهبرى سپاه «شر» در جنگ آرمگدون بود و پس از آن، به خصوص بعد از حمله آمريكا به عراق، بارها از سوى آنها ايران «محور شرارت» خوانده شده و هدف بعدى حمله آنان اعلام شده است.

٦. پيروز ميدان آرمگدون‌

بنابر آنچه مدعيان آرمگدون ادعا مى‌كنند مسيح مورد نظر آنان پس از كشتار بسيارى از حاضران در ميدان نبرد، پيروزمندانه از اين معركه بيرون خواهد آمد و مسيحيان صهيونيست هزار سال در خوشبختى بر جهان حكومت خواهند كرد.

٧. زمينه‌سازى براى آرمگدون‌

از جمله اساسى‌ترين مسائلى كه ميان همه مسيحيان صهيونيست مشترك است و جملگى بر آن اتفاق دارند، اين است كه ما هم اكنون در آخرالزمان زندگى مى‌كنيم و زمينه‌سازى براى وقوع آرمگدون به عنوان مقدّمه ظهور مسيح، وظيفه ماست. در هم تنيدگى عقايد مسيحيان صهيونيست و سياستمداران آمريكايى به حدى است در حال حاضر «كليد فهم سياست آمريكا» چيزى جز شناخت كامل و دقيق اين جريان نيست. در راستاى تبليغ اين جريان امروزه بيش از ١٥٥٠ شبكه راديويى و تلويزيونى، ٨٠ هزار كشيش سخنران و مبلغ، ٢٠٠ مؤسسه و كالج علمى، ١٠٠ هزار و دانشجوى پروتستان به طور شبانه‌روزى مشغول فعاليت هستند و تنها در آمريكا مخاطبانشان در حدود جمعيت كل ايران است و در سطح كلان حتى رؤساى جمهور گذشته و حال اين كشور آرزو دارند آغازگر اين جنگ بزرگ جهانى باشند.

٨. عوارض اعتقاد به آرمگدون‌

مشكلاتى كه براى سوريه، عراق و ايران در خارج از آمريكا پيش آمده و حتى مشكلاتى كه گاه براى كل ساكنان زمين رخ مى‌نمايد، از همين روست. جيمز وات، وزير كشور اسبق آمريكا در جمع كميته مجلس نمايندگان اعلام كرد: به علت ظهور دوباره و قريب الوقوع مسيح نمى‌توانيم خيلى دربند نابودى منابع طبيعى خودمان [و صد البته ديگر كشورهاى جهان‌] باشيم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سليمان، كامل، روزگار رهايى، ترجمه على اكبر مهدى‌پور، ص ٨٩٤، به نقل از: الحاوى للفتاوى، ج ٢، ص ١٣٦.

[٢]. همان، ص ٨٩٦.

[٣]. دخل، على محمد على، الامام المهدى، ص ٣٤٤.

[٤]. الطوسى، محمد بن الحسن، كتاب الغيبه، ص ٤٢٢، ح ١٢.

[٥]. المجلسى، محمد باقر، بحار الانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٧.

[٦]. سليمان، كامل، همان، ص ١١٢٠، به نقل از: بشارة الاسلام، ص ٥٦.

[٧]. فقيه، محمد، السفيانى و علامات الظهور، ص ١٢٧.

[٨]. كورانى، على عصر ظهور، ترجمه عباس جلالى، ص ١٣٠.

[٩]. ابن حماد، الفتن، ص ١٩٥، ح ٧٩٧.

[١٠]. همان، ص ٢٠٨، ح ٨٣٨.

[١١]. قاموس اعلام تركى، ج ٥.

[١٢]. سترنج، جغرافياى تاريخى سرزمين‌هاى خلافت‌شرقى، ترجمه، محمود عرفان، ص ١١٣.

[١٣]. الاعلاق النفيسة، ترجمه قره چانلو، ص ١١٢.

[١٤]. المسالك و الممالك، ترجمه قره چانلو، ص ٥٦- ٥٧.

[١٥]. الحموى، ياقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج ٤، ص ٣٢٨.

[١٦]. كورانى، على، همان، ص ١٣٠.

[١٧]. ابن حمان، همان، ص ٢٣٣، ح ٩٢١.

[١٨]. همان، ص ٤١٨، ح ١٣٥٣.

[١٩]. ابن طاووس، السيد على، الفتن و الملاحم، ص ٥٨، ح ١٠٦.

[٢٠]. همان، ص ٥٨، ح ١٠٧.

[٢١]. المتقى الهندى، علاء الدين على، البرهان فى علامات مهدى اخرالزمان، ص ١١١١.

[٢٢]. كورانى، على همان، ص ١٢٩.

[٢٣]. همان، ص ١٣١.

[٢٤]. ابن حماد، همان، ص ١٩٥، ح ٧٩٧.

[٢٥]. همان، ص ١٤٥، ح ٥٩٦.

[٢٦]. همان، ص ٢١٢، ح ٨٥٠.

[٢٧]. شايد مراد از اين دو عبدالله رهبران مصرى و مغربى باشد، يا يكى از آنها فرمانده لشكر سفيانى باشد.

[٢٨]. ابن حماد، همان، ص ٢٠٣، ح ٩٢٣.

[٢٩]. كورانى، على، همان، ص ١٣٢.

[٣٠]. سليمان، كامل، همان، ص ٩٥٥.

[٣١]. مترجم كتاب روزگار رهايى، در ترجمه حديث «جزيزة العرب» آورده است كه صحيح به نظر نمى‌رسد و با توجه به آنچه گفته شد منظور منطقه «جزيره» است و نه جزيرة العرب.

[٣٢]. سليمان، كامل، همان، ص ٩٤٣، به نقل از: الملاحم و الفتن، ص ٣٢.

[٣٣]. همان، ص ٩٤٢، به نقل از: الملاحم و الفتن، ص ٦٩.

[٣٤]. يكى از شهرهاى سوريه.

[٣٥]. سليمان، كامل، همان، ص ١١٠٣، به نقل از: بشارة الاسلام، ص ١٩٢.

[٣٦]. نويسنده كتاب عصر ظهور، «اصهب» را زمامدار و نماينده تركان و «ابقع» را زمامدار و نماينده روميان (طرفرداران غرب) معرفى مى‌كند.

[٣٧]. المجلسى، محمد باقر، همان، ج ٥٢، ص ٢٤٥.

[٣٨]. المقدسى‌الشافعى، يوسف بن يحيى، عقد الدرر فى اخبار المنتظر، ص ٦٧.

[٣٩]. ابن حماد، همان، ص ١٩٨، ح ٨٠٥.

[٤٠]. همان، ص ٢٠٨، ح ٨٣٩.

[٤١]. المجلسى، همان ج ٥٢، ص ٢٤٠.

[٤٢]. سليمان، كامل، همان، ص ١١١١، به نقل از: بشارة الاسلام، ص ١٠٢.

[٤٣]. همان، ص ١١٠٩، به نقل از: بشارة الاسلام، ص ١٠٩.

[٤٤]. المقدسى الشافعى، يوسف بن يحيى، همان، ص ٦٧.

[٤٥]. ابن حماد، همان، ص ٢٠٨، ح ٨٣٨.

(٤٦). مطهرى‌نيا، محمود، نبرد آخرالزمان (برسى تطبيقى نبرد قرقيسيا و واقعه آرمگدون)،