ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و نهم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
عاقل و يك اشاره
٤ ص
(٤)
نشانه هاى پايان
٦ ص
(٥)
گسترش چادرنشينى در آمريكا
٦ ص
(٦)
سوء استفاده از 200 هزار كودك انگليسى
٦ ص
(٧)
بازداشت 1000 عضو يك باند سوء استفاده پورنو از كودكان در اتريش
٦ ص
(٨)
طرح اجاره پدربزرگ و مادربزرگ در لهستان
٦ ص
(٩)
فروپاشى تجارت جهانى در سال 2009
٦ ص
(١٠)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٧ ص
(١١)
يك ميليون و 500 هزار تانزانيايى شيعه شده اند
٧ ص
(١٢)
ممنوعيت حجاب در مدارس بلغارستان
٧ ص
(١٣)
وزير مسلمان دولت فرانسه بركنار مى شود
٧ ص
(١٤)
دستگيرى گسترده شيعيان عربستان، حتى كودكان!
٧ ص
(١٥)
جهان در آستانه ظهور
٨ ص
(١٦)
گفت وگو با حجت الاسلام و المسلمين شيخ على كورانى محقق و نويسنده
٨ ص
(١٧)
سوريه؛ ديروز، امروز و آخرالزمان
١٢ ص
(١٨)
تاريخ شامات
١٢ ص
(١٩)
موقعيت جغرافيايى
١٣ ص
(٢٠)
استان هاى سوريه
١٣ ص
(٢١)
مذاهب و فرقه هاى مذهبى در سوريه
١٥ ص
(٢٢)
احزاب فعال در سوريه
١٥ ص
(٢٣)
اوضاع اقتصادى
١٦ ص
(٢٤)
ارزش هاى فرهنگى
١٦ ص
(٢٥)
طيف جمعيتى سوريه
١٦ ص
(٢٦)
شام و تحولّات آخرالزّمان
١٧ ص
(٢٧)
شام در آستانه خروج سفيانى
١٧ ص
(٢٨)
شام خرابه هايى از جنس رنج و افتخار
١٨ ص
(٢٩)
آشنايى با موقعيت شام
١٨ ص
(٣٠)
شام كنونى؛ سوريه
١٩ ص
(٣١)
دمشق در آخرالزمان
٢٠ ص
(٣٢)
عبرت از گذشتگان
٢١ ص
(٣٣)
حلب، شهر شورش
٢٢ ص
(٣٤)
مراتب صبر، سخنرانى آيت الله ميانجى
٢٣ ص
(٣٥)
نبرد قرقيسيا
٢٤ ص
(٣٦)
1 نبرد قرقيسيا در روايت هاى اسلامى
٢٥ ص
(٣٧)
2 موقعيت جغرافيايى قرقيسيا
٢٦ ص
(٣٨)
3 دلايل و زمينه هاى نبرد قرقيسيا
٢٦ ص
(٣٩)
4 نيروهاى درگير در نبرد قرقيسيا
٢٧ ص
(٤٠)
5 زمان نبرد قرقيسيا
٢٧ ص
(٤١)
تطبيق نبرد قرقيسيا و واقعه آرمگدون
٢٩ ص
(٤٢)
1 پيشگويى ها درباره آرمگدون
٢٩ ص
(٤٣)
2 نبرد بزرگ آرمگدون
٢٩ ص
(٤٤)
3 انگيزه درگيرى و رويارويى
٢٩ ص
(٤٥)
4 زمان وقوع نبرد آرمگدون
٢٩ ص
(٤٦)
5 طرفين درگير در آرمگدون
٣٠ ص
(٤٧)
6 پيروز ميدان آرمگدون
٣٠ ص
(٤٨)
7 زمينه سازى براى آرمگدون
٣٠ ص
(٤٩)
8 عوارض اعتقاد به آرمگدون
٣٠ ص
(٥٠)
تكليف عاشقان
٣١ ص
(٥١)
اصهب كيست؟
٣٢ ص
(٥٢)
ابقع
٣٣ ص
(٥٣)
نقش و تاريخ زنان در بقيع
٣٤ ص
(٥٤)
حضور هميشگى در بقيع
٣٤ ص
(٥٥)
چرا خبرم نكرديد؟
٣٤ ص
(٥٦)
گريه فاطمه (س) كنار قبر خواهر
٣٤ ص
(٥٧)
جايگاه نماز فاطمه (س) در بقيع
٣٤ ص
(٥٨)
بيت الاحزان
٣٤ ص
(٥٩)
چهل صورت قبر
٣٥ ص
(٦٠)
برخى از زنان مدفون در قبرستان بقيع
٣٥ ص
(٦١)
ام البنين در بقيع
٣٥ ص
(٦٢)
زينب صغرى در بقيع
٣٥ ص
(٦٣)
گنبدهاى مزار زنان نامى
٣٥ ص
(٦٤)
ميهمان ماه
٣٦ ص
(٦٥)
پاشا صميمى خلخالى
٣٦ ص
(٦٦)
صفاى قدم يار
٣٦ ص
(٦٧)
بهار سبز در جمكران
٣٦ ص
(٦٨)
تشنه نگاه
٣٧ ص
(٦٩)
تو بيا
٣٧ ص
(٧٠)
روزنه اى به حيات طيبه
٣٨ ص
(٧١)
معرفى ميراث مكتوب مهدوى
٤٢ ص
(٧٢)
معناى يارى امام زمان (ع)
٤٢ ص
(٧٣)
انگيزه نگارش كتاب
٤٣ ص
(٧٤)
گزارشى از كتاب
٤٣ ص
(٧٥)
علل مقاومت در برابر امام مهدى
٤٨ ص
(٧٦)
1 ارائه اسلام جديد
٤٩ ص
(٧٧)
2 مبارزه سخت با باطل
٥٠ ص
(٧٨)
3 راحت طلبى و عافيت گرايى
٥١ ص
(٧٩)
4 گناه و نافرمانى
٥٢ ص
(٨٠)
در هجران فاطمه
٥٣ ص
(٨١)
در مسير مصير ظهور
٥٤ ص
(٨٢)
آموخته هاى يك معلم
٥٦ ص
(٨٣)
پرسش شما و پاسخ موعود
٥٨ ص
(٨٤)
بداء
٥٨ ص
(٨٥)
بهايى گرى، سرويس اطلاعاتى بريتانيا و نهضت جنگل
٦٠ ص
(٨٦)
بهايى گرى و سازمان هاى اطلاعاتى و امنيتى شوروى
٦١ ص
(٨٧)
ماهيت بلواهاى ضدّ بهائى
٦٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - آموخته هاى يك معلم

در هر دوره‌اى فرعون‌ها و نمرودهاى بسيارى بوده‌اند و ليكن در هيچ دوره، فرهنگى با اين مضمون كه انسان دائر مدار عالم و كائنات و اصل‌الاصول همه مبانى نظرى و عملى است، به وجود نيامده بود. به همين دليل، دكتر فرديد، دوره جديد را به «دوره خودبنيادى» تعبير كرده بودند. يعنى دوره‌اى كه انسان، خودش را بنياد و جوهر و مايه همه عالم مى‌پندارد. ژان پل سارتر، اين تفكر را به اوج خود رسانده بود. او معتقد بود، انسان است كه به عالم ماهيت مى‌بخشد. او از عقل به «من» تعبير مى‌كرد و مى‌گفت هر زمان كه «من» خودش را محدود كرد، «جز من» پديد مى‌آيد و اين، «من» هستم كه غير من را تشكيل مى‌دهم.

اين طرز تفكر، همان حجاب اعظمى است كه به اعتقاد دكتر فرديد و بنا بر نصوص قرآنى و كتب آسمانى، بشر بايد اين دوره از تاريكى را طى كند تا پس از آن انفتاح نور رخ دهد. لذا بشر بايد در اعماق تاريكى فرو برود و احساس فرو رفتن در چاه ويل كند، تا آماده قدم گذاشتن به دوره بعد شود.

دكتر فرديد، از دوره تاريك آخرالزّمان به «دوره قارعه» ياد مى‌كرد و البته اين تعبير از قرآن كريم و آيه‌ «الْقارِعَةُمَا الْقارِعَةُ» گرفته شده است. ايشان، واژه قارعه را به لحاظ لفظى و معنايى، مترادف با تاريكى آخرالزمان موجود در سانسكريت و نيز دين زرتشت مى‌دانست. به هر حال، طبق اصطلاح عاميانه، تا كارد به استخوان نرسد، هرگز حركت نمى كنيم، و لذا بايد اين سير به نحوى پيش رود كه موجب انكشاف جلوه اعظم حقيقت مطلق در چهره انسان كاملى كه امام عصر و اسوه و نمونه كامل انسانى است، بشود. از اين جهت، هر چه به ظهور نزديك‌تر شويم، به پايان غرب نزديك‌تر شده‌ايم. البته بايد توجه داشت كه اين سخن، شعار سياسى نيست.

دكتر فرديد معتقد بود انسان بدون «تعهد» قابل تصور نيست و اين تعهد يا با الله بسته مى‌شود و يا با شيطان. حكيمى كه در مسير مصير ظهور در حركت است، متعهد به الله است. اين تعهد، صور مختلفى خواهد داشت و يك جنبه آن مى‌تواند موضع سياسى باشد.

با گشايش ساحت حق در دورانى كه بشريت بيش از هر زمان ديگر، شاهد سرگردانى‌ها و سرگشتگى‌هايى در عرصه تفكر و به صور گوناگون بحران علمى، بحران فلسفى، بحران هنر، اخلاق، سياست و غيره مى‌باشد؛ اين اميد را داريم كه موجب گشايش روشنايى در چشمان ما شود. اميدواريم خداوند ما را در مسير مصير ظهور توفيق عنايت فرمايد. البته، اين امر شدنى نيست مگر با دستگيرى و سير رحمانى و رحيمى كه خداوند به تناسب مراتب بندگان، به آنان عنايت مى‌فرمايد.

فيض روح القدس ار باز مدد فرمايد

ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مى‌كرد