و در زمان حاضر ولايت كليه الهيه و خلافت و وصايت نبويه به وجود مبارك حجت بن الحسن (ع) اختصاص دارد و اوست كه واسطه ميان خدا و خلق مى‌باشد: «و بيمنه رُزق الورى و بوجوده تثبت الأرض و السماء؛ به بركت وجود نازنين اوست كه به همه موجودات روزى داده مى‌شود و به وجود شريف اوست كه زمين و آسمان پايدار مانده است».

پس وظيفه ما در مقابل اين همه الطاف و عنايات كه از ناحيه مقدس او به ما مى‌رسد، شكرگزارى است و كمترين مرتبه شكر آن است كه نعمت‌هاى ولى خود را در راه مخالفت با او به كار نبريم و موجباتِ خوشنودى او را فراهم آوريم و او را به هر شكل ممكن يارى دهيم كه اين خود يارى خداست و همان چيزى است كه خداوند در برابر آن، وعده نصرت به بندگانش را داده است.[١]

انگيزه نگارش كتاب‌

مرحوم فقيه ايمانى پس از بيان منظور از يارى امام عصر (ع)، در انگيزه تأليفِ خود مى‌نويسد: از آنجايى كه زنده كردن امر امام زمان (ع) و دعوت و هدايت بندگان به سوى ولايتِ ايشان، نصرت و يارى آن حضرت است- و اين هدف با تحرير و نشر سخنان اهل بيت (ع) در اين موضوع به دست مى‌آيد، در خاطر قاصر اين عبد ضعيف- محمّدباقر (فقيه ايمانى)- چنين آمد كه در ضمن چند ورق، راه‌هايى را كه به واسطه آنها، نصرت آن امام مظلوم تحقّق پيدا مى‌كند را يادآورى كنم و آن را «لواء الانتصار؛ پرچم يارى» يا: شيوه‌هاى يارى قائم آل محمّد (ص)، بنامم.[٢]

گزارشى از كتاب‌

اين كتاب در دو فصل نگارش و تدوين يافته است: ١. فصل اوّل در: فضيلت نصرت و يارى اهل بيت (ع) در اخبار و روايات كه مؤلف با آوردن احاديث و اخبارى فضيلت ياورى اهل بيت پيامبر (ص) را مختصراً بازگو مى‌كند؛ ٢. فصل دوم كتاب كه ساير بخش‌هاى كتاب را در برمى‌گيرد، در بيان چگونگى و كيفيت نصرت و يارى امام زمان (ع) در امر دين است. اين فصل به بيان دوازده كيفيت پرداخته و نگارش يافته است كه گزارشى از موضوعات و مطالب آن جهت آشنايى با بيشتر اين شيوه‌ها در ادامه مى‌آيد.

١. يارى امام زمان (ع) با پيشه كردن تقوا: مرحوم فقيه ايمانى در ذيل اين شيوه، شانزده راه و روش را برمى‌شمارد كه به اختصار به چند مورد آن اشاره مى‌شود:

الف) از بزرگ‌ترين و مهم‌ترين امورى كه آن حضرت (ع) از جانب حق تعالى بر عهده دارند، هدايت بندگان و ارشاد آنان به سوى فلاح و صلاح است. پس هرگاه كسى يك نفر از بندگان خدا را هدايت كند يا اينكه خودش را اصلاح نمايد و تقوا پيشه كند، به همان مقدار كه در هدايت او يا اصلاح خود گام بردارد، امام (ع) را يارى كرده است.

ب) هرگاه مؤمنى به صفتِ تقوا آراسته گرديد و آثار كمال از او ظاهر شد، امام (ع) به وجود او افتخار مى‌كند و در حقيقت مايه زينت امام (ع) شده است.

ج) هرگاه بنده مؤمنى بر اثر تقوا به درجه كمال رسيد، خداوند متعال بعضى از كرامات را گاه گاه از او ظاهر مى‌نمايد و اين- ظهور كرامات- موجب كمال و استحكام عقيده و معرفت مردم نسبت به امام زمان (ع) مى‌شود كه اينان كه شيعه و دست‌پرورده اويند، چنين‌اند، پس خود او چگونه است.

د) از برترين اقسام يارى امام زمان (ع)، دعا در تعجيل فرج آن حضرت است و بديهى است كه از شرايط استجابت دعا، تقوا است. پس دعا و طلب فرج آن حضرت زمانى واقعاً يارى امام (ع) به حساب مى‌آيد كه بنده، حقيقتاً داراى صفتِ تقوا باشد.[٣]

٢. يارى امام زمان (ع) با راهنمايى جاهلان: مرحوم فقيه ايمانى در