«لواءُ الانتصار» يا شيوه‌هاى يارى قائم آل محمّد (ع) نام كتابى است كه به قلم يكى از شيفتگان و ارادتمندان امام عصر (ع) تأليف شده است. مرحوم آيت الله ميرزا محمّدباقر فقيه ايمانى اهتمام و عنايت فراوانى به ذكر فضايل و مناقب امام زمان داشت و در تمام عمر در فراق و انتظار يوسف زهرا (ع) دلى سوزان و اشكى ريزان داشت و از ويژگى‌هاى آن منتظر راستين اين بود كه با هر بهانه‌اى دل‌ها را متوجه آن امام مهربان مى‌كرد. ايشان ٧٠ جلد كتاب و رساله نوشت كه نيمى از آنها به موضوعات مهدويت مربوط مى‌شود. از آنجايى كه پيش از اين، در مقاله ديگرى با عنوان «جانِ شيفته» به شرح احوال و آثار اين عبدصالح خدا پرداخته شده است، در اين نوشتار تنها گزارشى از كتاب «شيوه‌هاى يارى قائم آل محمّد» آورده مى‌شود.

معناى يارى امام زمان (ع)

مرحوم فقيه ايمانى كتاب خود را با اين سؤال اساسى شروع مى‌كند كه: آيا يارى امام عصر (ع) كه خود مظهر قدرتِ يزدان و مظهر سيطره و چيرگى خداى جبار است، از طرف ما بندگانِ ضعيف امكان پذير است؟ در پاسخ، با استناد به آياتى چند مى‌نويسد: «خداوند خود در قرآن كريم فرموده: «إن تنصروا الله ينصركم و يثبّت أقدامكم؛ اگر خداوند را يارى كنيد، او نيز شما را يارى كرده و گام‌هايتان را- در سلوك راه حق- ثابت و پايدار نگاه مى‌دارد». ممكن است اين سؤال در ذهن كسى خطور كند كه خداوند متعال كه خود بى‌نياز مطلق است و احتياج و نياز در ذاتِ مقدّس او راه ندارد و معقول و پذيرفتنى هم نيست؛ چگونه چنين درخواستى را از بندگان خود نموده است؟»

يا در جاى ديگر فرموده: «مَنْذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً؛ كيست كه به خداوند قرض نيكو بدهد» در پاسخ بايد گفت: خداوند از شدت علاقه و محبتى كه به اولياى خود دارد، يارى آنها را يارى خود، ظلم به آنها را ظلم به خود، احسان به آنها را احسان به خود فرض كرده و آنان را معيار و ملاك قرار داده تا بندگانش را بيازمايد. پس هر كس كه ادعاى دوستى خدا را دارد بايد اولياى او را دوست بدارد، چنانكه در بسيارى از زيارات معصومين (ع) آمده است:

«من أحبّكم فقد أحبّ الله و من أبغضكم فقد أبغض الله؛ كسى كه شما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته و هر كه با شما دشمنى كند، خدا را دشمن داشته است».

پس با توضيحات بالا روشن شد، اگر كسى بخواهد خدا را يارى كند تا مشمول عنايات پروردگار و امدادهاى غيبى او واقع شود، بايد اولياى او را يارى كند و بديهى است كه سر سلسله اولياى الهى و محبوب‌ترين افراد در درگاه ربوبى، پيامبر خدا (ص) و اهل بيت (ع) او هستند و