مسجدالأقصى، واقع در شهر مذهبى بيت‌المقدس مسجدى است كه از ديرباز تاكنون مورد توجه مسلمانان و ديگر ملت‌ها مى‌باشد. بيت‌المقدس از جمله شهرهاى مهم جهان است و به پرستشگاه انبيا معروف و نام‌هاى ديگر ش اورشليم و ايليا است. مثلًا ناصر خسرو در سفرنامه‌اش مى‌نويسد: «بيت‌المقدس را اهل شام و آن طرف «قدس» گويند، از اهل آن ولايات كسى كه به حج نتواند رفتن در همان موسم به قدس حاضر شود، به موقف بايستد و قربانى عيد كند چنان‌كه عادت است. سال باشد كه زياده از بيست هزار خلق در اوايل ماده ذى الحجّه آنجا حاضر شوند.

قدس شهرى است كه بر سر كوهى نهاده و آب ندارد؛ مگر از باران و برستات‌ها چشمه‌هاى آبست امّا به شهر نيست و گرد شهر بارويى حصين است، از سنگ و گچ، دروازه‌ها آهنين، نزديك شهر هيچ درختى نيست و ...» ١ «مقدسى» جغرافى‌دان معروف قرن چهارم هجرى در وصف اين شهر مى‌نويسد: «در ميان شهرهاى فلسطين بزرگ‌تر از آن نيست. بسيارى از قصبه‌ها از آن كوچك‌ترند چون اصطخر، قاين، فرما.

نه سرد بسيار و نه گرم است ...» و جغرافى‌دان مشهور ديگرى نيز در كتاب مهم خود «ممالك و مسائل»، از اين شهر وصف زيبايى نموده است. «بيت‌المقدس، شهرى بلند و خوش است بر سر كوه‌ها و هر كه خواهد آنجا رود به هر جانب كه باشد، بيت‌المقدس از موضع او بلندتر است ...». ٢ در احاديث و روايات اسلامى نيز بر فضيلت اين شهر تأكيد شده است. امام على (ع) فرمودند: «يك نماز در بيت‌المقدس معادل هزار نماز است.» ٣ و از ميمونه مولاةالنبى بازگو كرده‌اند كه گفت: يا رسول الله، ما را درباره بيت‌المقدس فتوا دهيد، فرمودند: «ارض محشر و منشر، آنجاست، برويد و نماز را در آن بگذاريد و براى اين نماز در آن، مثل هزار نماز در غير آن است»، گفتم: اگر استطاعت آن را نداشته باشم، چه كنم؟ فرمودند: «روغن زيتى براى آن هديه بنما كه در چراغ آن بيفروزند، هر كس اين كار را بكند، مثل آن است كه به آنجا آمده است.» ٤ احاديث ديگرى نيز در مورد اين شهر در كتب حديثى شيعه و اهل تسنن آمده كه مى‌توان به كتب حديثى همچون: «سفينة البحار»، «من لايحضره الفقيه»، «صحيح بخارى» و «سنن سنائى» و ... مراجعه نمود.

و در طول تاريخ دولت‌هاى قدرتمند براى تصرف و فتح اين شهر تلاش‌هاى زيادى نموده‌اند، دولت‌هاى قديم چون بابلى‌ها، كلدانى‌ها و ... دولت روم، كشورهاى اروپايى، انگليس، فرانسه و اكنون رژيم صهيونيستى از اين جمله‌اند.

نسبت بيت‌المقدس و امام عصر (ع)

بيت‌المقدس، معاصر ظهور امام زمان (ع) از چند جهت مورد توجّه قرار مى‌گيرد. يكى از آن جهت‌ها، وقوع نبردى بزرگ در آن، ميان سرسخت‌ترين دشمن امام (ع) و آن حضرت است. از دشمنان آشكار در نهضت حضرت مهدى (ع) فردى به نام «سفيانى» است. وى جنايات خود را سه ماه پيش از ظهور از شام آغاز مى‌كند و شش ماه بعد از ظهور در نبردى حوالى بيت‌المقدس پرونده خونبار و سياه وى براى هميشه بسته مى‌شود. او دشمن سرسخت و روياروى آن حضرت مى‌باشد، هر چند كه امام (ع) در حقيقت با نيروهاى كافرى كه از سفيانى پشتيبانى مى‌كنند روبروست. روايات تصريح كرده‌اند كه خروج سفيانى از وعده‌هاى حتمى خداوند است.

سفيانى پس از جنايات متعدد و خونبارى كه از شام تا عراق و حجاز انجام مى‌دهد، با تجربه اوّلين شكست خود به سبب فرورفتن بخشى از سپاهيانش در بيابانى حوالى مكه- بيداء- پس از ظهور، به مدينه و سپس عراق روانه مى‌شود.

روايات، در مورد جنگ‌هاى سفيانى با حضرت مهدى (ع) و يارانش، تنها به ذكر نبرد فتح قدس و آزادى فلسطين پرداخته‌اند كه جنگ پايانى وى خواهد بود. نتيجه اين جنگ شكست او و همه هم پيمانان يهودى و غربى‌اش مى‌باشد.

فتح قدس به وسيله امام (ع)

از روايات مربوط به اين نبرد چنين برمى‌آيد كه سفيانى،