ايشان در حديث ديگرى فرمودند: «در حالى كه سه پرچم در كوفه به شدّت درگير است، او وارد كوفه مى‌شود. پس كوفه براى او مسخّر مى‌شود. او وارد كوفه شده، بر فراز منبرش قرار گرفته، به ايراد خطبه مى‌پردازد مردم آن‌قدر اشك شوق مى‌ريزند كه متوجّه سخنان او نمى‌شوند».[٢]

اميرمؤمنان در ضمن يك حديث طولانى مى‌فرمايد: «آنگاه به سوى كوفه روى مى‌آورد و اقامتگاهش را در آنجا قرار مى‌دهد».[٣]

و در فراز ديگرى از اين حديث مى‌فرمايد: «او و اهل‌بيتش در رُحبَه سكونت مى‌كنند ... رُحبه اقامتگاه حضرت نوح (ع) بود. آنجا سرزمين پاكيزه‌اى است و هرگز هيچ‌يك از آل محمد (ع) جز در يك سرزمين مقدس سكنى نمى‌كنند و جز در يك سرزمين پاك و پاكيزه به شهادت نمى‌رسند».[٤]

چند ماه بعد از حمله آمريكا به عراق، جمعى از دانشگاهيان عراقى براى بازديد و مذاكرات علمى به تهران آمده بودند. بعضى از استادان دانشگاهى كه اشغالگران آمريكايى از آنان بازجويى كرده بودند، تعريف مى‌كردند: بخشى از سؤالات بازجوها با اين محتوا بوده كه گفته شده كوفه و مسجد كوفه پايتخت امام زمان شماست؛ آيا الآن در آنجا دفتر و دستگاهى دارد، سامان‌دهى نيروهاى او در حال حاضر چگونه پيگيرى مى‌شود و سؤالاتى از اين دست كه از وجود اطلاعات جامع و دقيقى درباره امام عصر (ع) نزد آنان حكايت مى‌كرد.

گستره مكانى كوفه پس از ظهور

هنگامى كه حضرت مهدى (ع) حكومت واحد جهانى را بر اساس عدالت و آزادى بنياد نهاده، كوفه را به عنوان پايتخت دولت كريمه قرار دهد، قطر آن به ٥٤ ميل (در حدود ١١٠ كيلومتر) خواهد رسيد.[٥]

امام صادق (ع) در اين رابطه فرمودند: «چون قائم آل‌محمد (ع) قيام كند، در پشت كوفه (نجف اشرف) مسجدى بنا مى‌نهد كه داراى هزار در است و خانه‌هاى اهل كوفه به دو نهر كربلا متصل مى‌شود».[٦]

وقتى كوفه به صورت پايتخت دولت كريمه درآيد، همه مؤمنان در آن گرد آيند؛ چنان‌كه در احاديث فراوان به آن تصريح شده است:

«براى مردمان روزى فرا مى‌رسد كه هيچ مؤمنى نباشد، جز اينكه در كوفه باشد و يا دلش به سوى آن پر كشد».[٧]

«قيامت برپا نشود جز اينكه همه مؤمنان در كوفه گرد آيند».[٨]

اين روايات با توجه به آمار انسان‌ها، طول مدت حكومت حق و گستره حكومت آن حضرت به شرق و غرب جهان، گرد آمدن همه مؤمنان در پايتخت، از وسعت شكوهمند بى‌نظير شهر كوفه در عصر ظهور حكايت مى‌كند.

از روايات رجعت استفاده مى‌شود كه پايتخت دولت كريمه خاندان وحى در دوران رجعت نيز شهر كوفه خواهد بود، مفضّل در ضمن يك حديث بسيار طولانى از امام صادق (ع) در زمينه رجعت سالار شهيدان نقل مى‌كند كه فرمود:

«امام حسين (ع) با اين علم‌ها و لشكرها حركت نموده، وارد كوفه مى‌شود. آن روز بيشتر مردمان در آنجا گرد آمده‌اند، پس كوفه را سور دفاعى و مركز فرماندهى خود قرار مى‌دهد.[٩]

در حديث ديگرى از رجعت‌هاى مختلف امير مؤمنان، از جمله در عهد فرمانروايى امام حسين (ع) و ديدارش با اصحاب صفين در همان محل صفين، وحضور يكصد هزار نفر از اصحاب، كه سى هزار نفرشان از كوفه مى‌باشند، سخن رفته است.[١٠] پايتخت امير مؤمنان (ع) نيز در دوران رجعت، نجف اشرف (ظهر كوفه) خواهد بود.[١١]

لازم به ذكر است پيامبران فراوانى در نجف و كوفه مدفون هستند، از جمله حضرت آدم و حضرت نوح، كه در داخل ضريح مقدس امير مؤمنان (ع) مدفون مى‌باشند.[١٢]

در پيشگويى‌هاى پيشوايان معصوم (ع) احاديث فراوانى درباره كوفه در آستانه ظهور آمده است؛ از آن جمله:

- هنگامى كه شكافى در فرات پديد آيد و آب فرات به كوچه‌هاى كوفه برسد، شيعيان آماده ظهور باشند.[١٣]

- اى جابر، چگونه ممكن است- امر ظهور- واقع شود، در حالى كه كشت و كشتار فراوان در ميان حيره و كوفه رخ نداده است.[١٤]

- هنگامى كه در حجازتان آتش پديد آمد و آب در نجفتان روان گرديد، ظهور قائم (عج) خود را اميدوار باشيد.[١٥]

- هنگامى كه اين نجف شما را سيل و باران فرا گيرد و در سنگ‌ها و سنگ‌ريزه‌ها آتش پديدار گردد، ظهور قائم خود را اميدوار باشيد.[١٦]

سپاه سفيانى وارد كوفه مى‌شوند و احدى را فروگذار نمى‌شوند جز اينكه به قتل مى‌رسانند.[١٧]

- صد و سى هزار نفر به سوى كوفه گسيل مى‌دارد، كه در رَوحاء و فاروُق فرود مى‌آيند، شصت هزار نفر از آنها وارد كوفه شده، در نخيله- در كنار قبر حضرت هود-